Πάνε τώρα κάποια χρόνια που ο “κακός μαγαζάτορας” της γειτονιάς μου πήρε τα κλειδιά από τον προηγούμενο και έστησε τη δική του επιχείρηση. Όπως πάντα, άνοιξε με πολλές ελπίδες, γέμισε το μαγαζί με πολλά προϊόντα, το έκανε σχεδόν “mini market”. Πολύ καλά ως εδώ. Κι εμείς να μην τρέχουμε συνεχώς στα μεγάλα markets, να στηρίξουμε και τους μικρούς επιχειρηματίες, που δεν είναι τόσο απρόσωποι άλλωστε! Μέχρι εδώ είναι ο “καλός μαγαζάτορας”. Πως όμως κατάφερε να θεωρείται από πολλά άτομα “ενοχλητικός”;
Κάθε επιχείρηση, όσο καλά και να είναι οργανωμένη, όσο καλά και να λειτουργεί σε επίπεδο υποδομών, οργάνωσης και εξυπηρέτησης, πάντα έχει το DNA του δημιουργού του. Το μαγαζί είναι ο “μαγαζάτορας”. Ο συγκεκριμένος κύριος πάνω στον οποίο βασίζω την ιστορία αυτή έχει ύφος ειρωνικό, σε “κόβει” με το που μπαίνεις μέσα και χρησιμοποιεί το ταμείο με μια τεράστια ευχαρίστηση, δίνοντάς σου την εντύπωση ότι μέσα του σκέφτεται: “θα πήξω στο χρήμα σύντροφοι, αγοράστε!!!”. Δεν ξέρω τι με ενοχλεί περισσότερο, όμως κάθε φορά που θέλω να περάσω από εκεί (είναι το πιο κοντινό στο σπίτι μου, με διαφορά) με πιάνει ένα άγχος, μια άρνηση.
Τον τελευταίο καιρό έχει προσθέσει στην πλούσια γκάμα του από κακή νοοτροπία, και το ακόλουθο. Με το που μπαίνεις στο μαγαζί, σε χαιρετάει (καινούργιο αυτό) και σε παρακολουθεί ασταμάτητα μέχρι να πας στο ταμείο! Αν πας να δεις τα ράφια στα οποία δεν βλέπει (δεν τον έχει δει κανείς μπροστά από το ταμείο του, δεν το κουνάει – εμ βέβαια, έχει λεφτά εκεί μέσα!), στέλνει την υπάλληλό του στα τυριά, στο κλασσικό μέρος που έχουν όλα τα mini markets με τη γυάλα και τα τυριά μέσα, που συνήθως είναι τοποθετημένο κάθετα στα ράφια. Η κοπέλα κάνει πως καθαρίζει τον πάγκο της και σε κρυφοκοιτάζει. Όταν φύγεις από τα ράφια αυτά, φεύγει κι αυτή. Σίγουρα νομίζουν ότι δεν φαίνεται και ότι βρήκαν το κόλπο πάταξης της μικροληστείας (έχουν δίκιο αν τους ενοχλεί, συμβαίνει πολύ), όμως τι συμβαίνει με όσους θέλουν να χαζέψουν ή να αγοράσουν κάτι άλλο; Η απάντηση είναι πολύ απλή! Φεύγουν! Ποιος ανέχεται το να τον παρακολουθούν στα ίσια; Θα μπορούσε να μπει μια κάμερα όπως σε τόσα μαγαζιά. Είναι πολύ πιο διακριτική και δεν γίνεσαι και αγενής!
Φυσικά, δεν θα μπορούσα να είμαι τακτικός πελάτης σε έναν τόσο κακό επαγγελματία. Πλέον πρέπει να φτάσω στην ανάγκη του για να πάω από εκεί και πάντα ψωνίζω χωρίς να ψαχουλέψω τα ράφια για κάτι που τυχόν μου διέφυγε. Παίρνω αυτό που θέλω και τέλος! Την ίδια ακριβώς γνώμη έχουν γι’ αυτόν τον άνθρωπο όλοι όσοι τον έχουν δει και έχουν ψωνίσει από εκεί.
Τον τελευταίο καιρό η κίνηση έχει πέσει πολύ στο μαγαζί του και δεν νομίζω να φταίει μόνο η κρίση. Αν έχεις περιορισμένα χρήματα, σίγουρα προτιμάς να τα δώσεις εκεί που αξίζει. Αυτή είναι η αλήθεια και ισχύει για κάθε είδους επιχείρηση. Είτε πουλάς ψιλικά, είτε είσαι ηλεκτρολόγος, είτε φτιάχνεις site, η καλή δουλειά και η σωστή συμπεριφορά είναι αυτή που θα σε κρατήσει στο παιχνίδι. Μπορεί εκ πρώτης να βρεις κάποιους πελάτες, όμως το κέρδος θα είναι να επιστρέψουν σε εσένα! Να σε θυμούνται γιατί τους εξυπηρέτησες σωστά, τίμια και χωρίς αναίτια καχυποψία!
“Κακέ μαγαζάτορα”, “κακέ περιπτερά” και γενικά “κακέ επαγγελματία”, από εμένα θα έχετε τις λιγότερες δυνατόν απολαβές! Ελπίζω από όλους.
Νέα ιστοσελίδα nevma.gr
Το αγαπημένο nevma είναι πλέον ανανεωμένο και πιο δυναμικό από ποτέ! Με νέο logo και νέα ιστοσελίδα, φρέσκια, με πανέμορφο design, και πολύ υλικό να χαζέψετε. Οι υπηρεσίες που παρέχει είναι Web Design, Web Development, Marketing Tools και Συμβουλευτική διαδικτύου.
Στην σελίδα μας θα βρείτε συλλογή από δουλειές μας που θα σας εντυπωσιάσουν.
Για περισσότερες πληροφορίες, νιώστε πιο άνετα στο www.nevma.gr.
Η ανανεωμένη ιστοσελίδα cumaea.gr
H νέα ανανεωμένη ιστοσελίδα της Cumaea είναι γεγονός! Κρατώντας την ίδια εμφάνιση, ανανεώνοντας και εμπλουτίζοντας όμως το περιεχόμενο, πλέον είναι πιο πλήρης από ποτέ! Ενημερωθείτε για όλα τα βότανα και τις ιδιότητές τους και προμηθευτείτε τα προϊόντα που επίθυμείτε από το ηλεκτρονικό κατάστημα που διαθέτει.
Πλέον, εκτός από παραδοσιακά σαπούνια από βότανα, κηραλοιφές και εκχυλίσματα βοτάνων, θα βρείτε και υγρά σαπούνια χεριών και σαπούνια ξυρίσματος! Η ποικιλία προϊόντων συνεχώς εμπουτίζεται με νέα ήδη που σύντομα θα δείτε!
Τη νέα αυτή ιστοσελίδα σας την προσφέρει το επίσης πλήρως ανανεωμένο nevma!
Τον τελευταίο καιρό ακούγεται όλο και πιο συχνά το παραπάνω ερώτημα. Τι θα συμβεί αν δεν πληρώσω διόδια; Δεν πληρώνω διόδια! Με μια απλή αναζήτηση, μπορείτε να βρείτε χιλιάδες αναφορές! Στο youtube θα βρείτε video με ανθρώπους που το κάνουν και το καταγράφουν μάλιστα. Δείτε παρακάτω:
Πριν μερικές ημέρες, είδα ένα μαζικό περιστατικό μή πληρωμής διοδίων μπροστά στα μάτια μου. Πηγαίνοντας προς Βόλο, σε κάποια από τα (έχουν αυξηθεί σε αριθμό!) διόδια, υπήρχε πολύ κίνηση, η ουρά έφτανε τα 100-150 μέτρα.
Κάποιος άρχισε να κορνάρει επίμονα. Στη συνέχεια, κάποιοι άλλοι τον ακολούθησαν και σε σύντομο χρονικό διάστημα πάρα πολλά αυτοκίνητα έκαναν το ίδιο! Γύρω μας ακούγαμε κόρνες και πανικό. Όλο αυτό, κυρίως τρόμο σου προκαλούσε καθώς πίστευες ότι κάτι κακό γινόταν. Ξαφνικά, άρχισαν να προχωρούν τα αυτοκίνητα. Κάποιοι είχαν ανοίξει τις μπάρες με τα χέρια και άφηναν τα αυτοκίνητα να περνούν! Την ώρα που έφτανα εκεί, η μπάρα έκλεισε και ο νεαρός που την είχε ανοίξει έτρεχε προς το αυτοκίνητό του (είχε προσπεράσει τα διόδια, πάρκαρε και γύρισε πίσω να ανοίξει) για να φύγει. Πλήρωσα τα διόδια και έφυγα.
Προφανώς, τέτοια σκηνικά δεν συμβαίνουν ξαφνικά. Υπάρχει πολύς κόσμος που διαμαρτύρεται και φωνάζει ότι τα διόδια είναι παράνομα, ότι αν αρνηθείς να πληρώσεις δεν μπορούν να σου κάνουν τίποτα και είναι αποφασισμένοι να τραβήξουν την κατάσταση στα άκρα. Υπάρχει και κίνημα με σύνθημα “ΟΧΙ ΔΙΟΔΙΑ – ΔΕΝ Πληρώνουμε”, στου οποίου το blog μπορεί να βρει ο καθένας οδηγίες για τα νομικά θέματα της πράξης αυτής, για το πως θα ανοίξουν τις μπάρες και για τις σχετικές κινητοποιήσεις.
Στο παρακάτω video θα δείτε πως υπάρχουν και κάποιοι που προκαλούν τους υπευθύνους των διοδίων ώστε αυτοί να τους ανοίξουν την μπάρα! Για να γίνεται τόσο εύκολα και χωρίς πολλά λόγια να υποχωρούν… μάλλον τίποτα δεν τους καλύπτει.
Στις 8-11 Απριλίου η διαδραστική πολυέκθεση “Γεύσεις & Ζωή” γέμισε το Ζάππειο Μέγαρο με γεύσεις και αρώματα. Και τις 4 ημέρες ο κόσμος έδωσε το παρόν δυναμικά! Το περίπτερό αυτό ήταν από τα καλύτερα κι αυτό επιβεβαώνεται από την ψηφοφορία των επισκεπτών που το κατέταξαν σε ένα από τα κορυφαία. Σύντομα θα σας ανακοινωθούν και τα τελικά αποτελέσματα!
Όσοι δεν ήρθατε, πάρτε μια γεύση παρακάτω. Η Cumaea ήταν εκεί!
- Το περίπτερο της Cumaea
- Τα προϊόντα
Καιρό τώρα δεν έχω καταφέρει να γράψω τίποτα στο blog αυτό. Ίσως φταίει η πολύ δουλειά, ίσως το άγχος της καθημερινής ζωής που δεν με άφηνε να σκέφτομαι. Κάποιες φορές με χάλαγε η αίσθηση που μου άφηνε η χρήση της παλιάς έκδοσης του WordPress που χρησιμοποιούσα (είμαι άνθρωπος που θέλω πάντα να έχω τα πιο πρόσφατα εργαλεία παντού). Ίσως απλά δεν είχα κάτι να πω…
Μερικές φορές οι αλλαγές βοηθούν για να σε κάνουν να ανακτήσεις την χαμένη σου όρεξη για ενασχόληση με το οτιδήποτε. Έτσι λοιπόν, με νέα εμφάνιση σε αυτό το blog και νέο λειτουργικό σύστημα, νιώθω ότι έχω περισσότερη διάθεση (καινούργιο κοσκινάκι μου…), όχι να ανακαλύψω κάτι να γράψω- αυτό το είχα πάντα, αλλά να ασχοληθώ με την καταγραφή όλων μου των ανησυχιών που πολύ καιρό τώρα άφηνα να παιρνούν βουβά. Το να έχεις και να διατηρείς ένα blog δεν έχει νόημα πάντοτε, ειδικά για τέτοιου είδους blogs όπως το δικό μου που δεν έχουν θεματολογία συγκεκριμένη, ούτε κάποιο σκοπό. Όποτε το επιθυμείς όμως, είναι πολύ όμορφο να μπορείς να εκτονώνεις τις όποιες σκέψεις σου γράφοντας ό,τι σου έρθει. Αυτό λοιπόν αποφάσισα να ξανακάνω.
Στη νέα εμφάνιση που επέλεξα υπάρχουν πιο ήρεμα χρώματα, φωτογραφίες στην κορυφή, μια από τις πιο όμορφες γραμματοσειρές που με εκφράζουν τον τελευταίο καιρό, η “Lucida Sans Unicode” (αν δεν έχετε αυτή εγκατεστημένη πιθανόν να βλέπετε την άλλη πρόσφατα αγαπημένη, την “Georgia”), την οποία όλο και πιο πολύ χρησιμοποιώ και το πολύ βελτιωμένο backend (αυτό το βλέπω εγώ!) με τις πολύ περισσότερες δυνατότητες! Για να δούμε..!
ΥΓ: Τραγική ειρωνία: το προηγούμενο άρθρο μου μιλούσε ακριβώς για μια νέα αρχή. Πέρασαν 6 μήνες απραξίας σε αυτό εδώ το blog από εκείνη τη στιγμή…
Μια νέα σεζόν αρχίζει. Από Σεπτέμβρη όλα ξανά μπαίνουν "στο ρυθμό τους". Για όλα σχεδόν είναι η αρχή της χρονιάς. Κάθε Σεπτέμβριο όλα ξαναρχίζουν. Τα σχολεία, η κίνηση στους δρόμους, το άγχος, το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, τα κρύα, η τηλεοπτική σεζόν, τα βάσανα…Ταυτόχρονα τελειώνουν όλα τα καλά. Ο καλός καιρός, οι διακοπές, η παρέα με τους φίλους από το χωριό, ο ελεύθερος χρόνος, η ηρεμία…
Το "καλοκαίρι" που σώζει την κατάσταση είναι τα Χριστούγεννα που μπαίνουν εμβόλιμα σε μια σεζόν χωρίς σταματημό και το Πάσχα που ευτυχώς έρχεται αναπάντεχα γρήγορα με μικρές ανάσες βοήθειας από διάφορες ενδιάμεσες αργίες. Ευτυχώς που στην Ελλάδα έχουμε πολλές από αυτές.
Φέτος, μετά από 29 χρόνια εμπειρίας από Σεπτεμβρίους γνωρίζω πως πρέπει να το πάρω ψύχραιμα και θα το κάνω. Φυσικά πρέπει πρώτα με κάποιον τρόπο να εκτονώσω την γκρίνια που με έχει ποιάσει καθώς σήμερα εξέπνευσε η άδεια μου. Στις 6 το απόγευμα. Εξατμίστηκε, εξαφανίστηκε, τελείωσε, ολοκληρώθηκε, πάει…Τώρα πια μένει μόνο το Σαββατοκύριακο το οποίο όμως είναι τσάμπα. Θα το είχα ούτως ή άλλως.
Όπως προβλέπεται (κάθε φορά με το που έχω λίγες ημέρες ξεκούρασης), δεν έχω ξεκουραστεί όπως περίμενα, δεν έχω κάνει όλα αυτά που σχεδιάζα να γίνουν και φυσικά προσπαθώ να διορθώσω την κατάσταση τρέχοντας τις λιγοστές τελευταίες στιγμές που έχω ελεύθερες να κάνω όσα δεν έκανα στην ώρα τους.
Έχουμε βέβαια λίγες ημέρες ακόμα οι οποίες μπορούν "θεωρητικά" να ενταχθούν στις διακοπές (Αύγουστος ακόμα άλλωστε!) και ευτυχώς που υπάρχουν γιατί όποιος γυρνάει όταν όλοι οι τρελαμένοι Αθηναίοι έχουν επιστρέψει για να πήξουν τους ανυπόφορους αυτούς δρόμους πρέπει να πέφτει πολύ…στα βαθιά.
Διαβάζοντας όλα τα παραπάνω μπορώ να θυμιθώ (λόγω υπέρμετρης γκρίνιας που με έχει ποιάσει) όλα όσα διάβασα στο πολύ πετυχημένο blog με τίτλο "Κολασμένες Διακοπές". Δεν με αντιπροσωπεύει πλήρως, πολλά όμως είναι σαν να τα έχω σκεφτεί χρόνια τώρα.
Πάμε ξανά, αρχίζει το έτος Σεπτέμβριος-Αύγουστος 2009-2010. Καλή αρχή σε όλους! Μην γκρινιάζετε (κι εσείς! 
)
Του χρόνου πάλι…
Δεν μπορείς να πεις πολλά για έναν καλλιτέχνη σαν τον Michael Jackson. Και ποιος δεν έχει ακούσει και λατρέψει έστω και κάποιο από τα τραγούδια του. Προσωπικά τον έχω συνδυάσει, όπως πολλοί από εσάς, με τα παιδικά μου χρόνια. Η αξία του ήταν τεράστια, έστω κι αν η ενεργή πορεία του στη μουσική σταμάτησε πριν από χρόνια. Κρίμα που δεν πρόλαβε να μας προσφέρει τη χαρά να δούμε κάποιες νέες του συναυλίες…έστω και απο video.
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα όσων ασχολούνται με web developing είναι η προσπάθεια να κάνουν την ιστοσελίδα απολύτως συμβατή με όλους τους browser που υπάρχουν. Αυτή η προσπάθεια είναι αρκετά κοπιαστική και (χωρίς υπερβολές) τρώει μέχρι και 40% του χρόνου που χρειάζεται για την ανάπτυξη της κάθε ιστοσελίδας. Είναι κάπως σαν να είσαι κατασκευαστής αυτοκινήτων και να προσπαθείς το νέο σου μοντέλο να μπορεί να δέχεται όλες τις παλαιότερες μηχανές που υπάρχουν…θα τα καταφέρεις, αλλα θα κάνεις πολλές και χρονοβόρες πατέντες και παραδοχές.
Αυτή τη στιγμή για να είναι κάποιος "καλυμμένος" όσον αφορά την κατασκευή των ιστοσελίδων, πρέπει να τις κάνει συμβατές με internet explorer 6, internet explorer 7, internet explorer 8, mozilla firefox, opera, safari και google chrome. Φυσικά μια μεγάλη βοήθεια έχει όποιος στον σχεδιασμό του ακολουθεί τα σαφώς ορισμένα web standards.
Θα παρατηρήσετε πως ο internet explorer (στο εξής ie) στην παραπάνω λίστα έχει 3 αντιπροσώπους! Το τεράστιο μερίδιο στην αγορά του ανοίκει (δυστυχώς) και με δεδομένο τον αριθμό των πειρατικών εκδόσεων ή απλώς των εκδόσεων που δεν έχουν ενημερωθεί με windows updates από τότε που έγινε η πρώτη τους εγκατάσταση, βρισκόμαστε στο 2009 με ένα μεγάλο ποσοστό να χρησιμοποιεί τον ie6 ο οποίος ερχόταν στο ίδιο πακέτο με τα windows xp. Αν σκεφτείτε πως αυτό είναι το κυρίαρχο λειτουργικό αυτή τη στιγμή είναι τα windows xp (μάπα τα vista τελικά…), τότε οι πιθανότητες αγαπητέ επισκέπτη, να βλέπεις αυτό το blog με αυτό τον αρχαίο browser, είναι πολλές…κάνε τώρα update!
Το βάσανο αυτό δυστυχώς μεγάλωσε με την προσθήκη του ie8 πρόσφατα. Αυτό γιατί η αγαπητή σε όλους μας "μικρομαλακή" (κατα κόσμον microsoft) καταφέρνει πάντοτε να φτιάχνει αλλόκοτους browser με εντελώς διαφορετική συμπεριφορά σε κάθε έκδοση. Ως τώρα με δύο μόνο εκδόσεις, φτιάχναμε τα sites με τον ie7 και τον firefox (έχει σεβαστό κομμάτι στην αγορά) και όταν κάτι δεν πήγαινε καλά, χρησιμοποιούσαμε ένα ξεχωριστό αρχείο στο οποίο συμπεριλαμβάναμε μόνο μικρές διορθώσεις που αφορούσαν τον ie6, στις οπτικές ρυθμίσεις της ιστοσελίδας (προσπαθώ να πω με απλά λόγια το css). Τώρα χρειάζεται και 2 τέτοια κάποιες φορές (1 για κάθε παλιό explorer)…σε 2 χρόνια ποιος ξέρει…
Το ερώτημα για όλους μας (ειδικά με την έλευση του νέου explorer και νέου λειτουργικού σύντομα) είναι κατα πόσο να νοιαστούμε για κάποιον αποτυχημένο (δεν το λέω εγώ) browser του 2000; Τους υπολογιστές εκείνης της εποχής τους έχουμε αλλάξει ήδη τουλάχιστον 2 φορές από τότε…τον τρόπο με τον οποίο περιηγούμαστε στο διαδίκτυο δεν μας ενδιαφέρει να τον αλλάξουμε;
Τον τελευταίο καιρό σκέφτομαι πολύ σοβαρά ότι όχι…δεν μπορώ να κοπιάζω συνεχώς για την υποστήριξη του ie6. Πρέπει να τον αφήσουμε να αναπαυθεί στο χρονοντούλαπο της ιστορίας αυτών που μας τον σέρβιραν με το ζόρι. Πείτε όλοι αντίο και βάλτε έναν σύγχρονο περιηγητή διαδικτύου που θα σας προσφέρει μεγαλύτερη ασφάλεια, ταχύτητα και θα τα δείχνει όλα σωστά.
Όσοι φτιάχνουμε ιστοσελίδες όμως τι μπορούμε να κάνουμε παρα να συνεχίσουμε ότι κάναμε μέχρι τώρα; Θα γυρίσουμε την πλάτη εντελώς με μεγάλη πιθανότητα να φαίνονται όλα "κατεστραμένα" στην δημιουργία μας αν κάποιος τα δει με "λάθος" browser; Η απάντηση δεν μπορεί να δωθεί με σιγουριά, εγώ όμως θα το κάνω. Μια καλή πρόταση για όσους θέλουν να διασφαλίσουν ότι κανείς δεν θα δει την ιστοσελίδα τους με ie6 είναι η ακόλουθη.
Στην διεύθυνση www.byebyeinternetexplorer.org υπάρχουν πολύ απλές οδηγίες για το πως μπορείτε να οδηγήσετε όλους τους επισκέπτες σε μια σελίδα η οποία τους περιγράφει τους λόγους για τους οποίους πρέπει να ανανεώσουν την έκδοση του broswer τους και τους προτείνει άμεσες εναλλακτικές λύσεις! Δείτε τι βλέπει όποιος θα προσπαθήσει να μπει στη σελίδα που θα φτιάξετε. Είναι μια ιδέα..
Φυσικά υπάρχουν και πολλοί ακόμη ιστότοποι που προσπαθούν να εξαλείψουν τον ie6 από κάθε υπολογιστή, όπως το stopie6.org. Αν διαβάσετε όμως τα σχόλια των αναγνωστών στα δεξιά, θα δείτε ότι υπάρχουν ακόμη πολλοί ένθερμοι υποστηρικτές του. Καθένας έχει τη γνώμη του…
Tags: Internet, Επαγγελματικά, Υπολογιστές
Η πρωτομαγιά ήταν πάντοτε η καλύτερη ευκαιρία για εκδρομές. 3ήμερο σχεδόν πάντα, συνήθως πολύ κοντά στο Πάσχα. Ο καιρός έχει "ανοίξει" αρκετά και η όρεξη για βόλτα και εξοχή είνα στα ήψη, με τη σκέψη των επερχόμενων διακοπών! Φέτος ήταν η εκδρομή των πολλών…χιλιομέτρων. 1000+2 έγραψε το κοντέρ (κρίμα, για μια μικρή παράκαμψη δεν το πέτυχα στρογγυλά στο χίλια)! Ήταν και ευκαιρία, με καινούργιο αυτοκίνητο, οπότε του δώσαμε και κατάλαβε!
Αρχικά ξεκινήσαμε με στόχο τη Ναύπακτο. Κάπου στη μέση της διαδρομής έπεσε η ιδέα για αρχαία Ολυμπία και έτσι ξενκίνησε η πορεία…Η διαδρομή μέχρι εκεί είναι υπέροχη! Από τα λίγα μέρη που έχουμε περάσει στα οποία συναντάς τοπία που δεν πίστευες ότι μπορείς να δεις στην Ελλάδα. Βουνά με έλατα, πράσινο παντού, δάση πυκνά με κάθε είδους δέντρα…Στο δρόμο πετύχαμε από βροχή και ήλιο μέχρι και ελαφρά ομίχλη από την υγρασία. Το τοπίο σε κρατούσε συνεχώς σε εγρήγορση, σου έδινε σιγά σιγά το κάτι παραπάνω. Φτάνοντας στο τέλος της διαδρομής (φοβερή η συνδρομή του gps στο να αισθάνεσαι ασφάλεια, αφού σου πρόδιδε κάθε κόλπο και πονηριά του δρόμου από πριν!), δυστυχώς δεν μπορέσαμε να χαρούμε τον αρχαιολογικό χώρο, αφού πετύχαμε μία από τις λίγες ημέρες του έτους που δεν ανοίγει για το κοινό (ποτέ πρωτομαγιά λέγαν οι αρμόδιοι)! Εκεί μείναμε κάπου 2 ώρες αφού η πόλη ήταν γεμάτη με μαγαζάκια γεμάτσα σουβενίρ με κύριο θέμα (τι άλλο;) τους Ολυμπιακούς αγώνες.
Μετά το φαγητό, και με την ώρα ακόμη περίπου 2, ήταν πολύ νωρίς για να επιστρέψουμε. Έτσι λοιπόν αποφασίσαμε να πάμε για έναν καφέ στην Κυπαρρισία! Ξεκινήσαμε λοιπόν…Στο δρόμο περάσαμε από πολλά χωριά τα οποία είδαμε πριν 2 καλοκαίρια να καίγονται και ακούγαμε ολημερίς ρεπορτάζ για την κατάσταση εκεί. Η καταστροφή δεν είχε φανεί ακόμη μέχρι εκείνο το σημείο της διαδρομής. Κάπου στη μέση αυτής όμως άρχισαν τα πρώτα καμμένα…Φτάνοντας στην Κυπαρρισία, ανακαλύψαμε πως ήταν μια πόλη μικρή, χτισμένη η περισσότερη σε μια πλαγιά, με ωραίες πλατείες, όμως αρκετή κίνηση. Αυτό μας άλλαξε τα πλάνα. Ξεκινήσαμε για καφέ στην Τρίπολη! Δεν πέρασαν όμως 5 λεπτά και μια πινακίδα που έγραφε "Καλαμάτα" μας έκανε να αλλάξουμε αστραπιαία γνώμη! Σε 40 λεπτά βρισκόμασταν στο λιμάνι και πίναμε από έναν απολαυστικό καφέ εκεί άρχισαν οι πρώτες ενοχλήσεις απο την κούραση…). Αφού καθίσαμε αρκετά σε έναν τεράστιο καναπέ, πήραμε την δύσκολη απόφαση…θα γυρνούσαμε πίσω, κάνοντας μια διαδρομή κάπου 4 ώρες, ενώ από το πρωί ήμασταν στο αυτοκίνητο…
Ξεκινώντας μας πέρασε από το μυαλό (και ευτυχώς μας έφυγε…) η ιδέα να πηγαίναμε στην Σπάρτη για μια τελευταία βόλτα! Τελικά πήραμε την "ανιούσα" (στον χάρτη τουλάχιστον πηγαίναμε προς τα πάνω!). Έμελε όμως να μην αποχαιρετίσουμε ακόμη την Πελοπόννησο. Ένα τηλεφώνημα μας πληροφόρησε ότι δεν ήμασταν οι μόνοι που είχαμε κάνει αυτή την εκδρομή! Χωρίς να καταλάβουμε πως, μέσα σε περίπου 1 ώρα τρώγαμε σουβλάκια στο χωριό Κρεμύδι κοντά στην Καλαμάτα (πίσω πάλι…) μαζί με συγγενείς! Δεν αναφέρω ονόματα εκτώς κι αν γκρινιάξουν αρκετά! 
Διανυκτερεύσαμε εκεί, κάτι το οποίο ήταν πραγματικό σωτήριο, καθώς είχαμε ήδη διανύσει μια διαδρομή 770 χλμ μέσα σε 12 ώρες.
Το επόμενο πρωί, ξεκούραστοι πια, πήγαμε για καφέ στην διπλανή Πύλο. Ένα υπέροχο μέρος με κάστρο, καταγάλανα νερά (Ιόνιο…), χτισμένη σε μια πλαγιά που κατέληγε στο λιμάνι. Τουριστικό μέρος, με τα κλασσικά μαγαζάκια που πουλούν αναμνηστικά (κι εδώ!). Στην πλατεία πολύς κόσμος απολάμβανε το όμορφο περιβάλλον σε μια από τις πολλές καφετέριες. Κι εμείς το ίδιο φυσικά!!! Η συνέχεια είχε μεσημεριανό στο σπίτι των συγγενών, καφέ στην αυλή, περιήγηση στα αξιοθέατα της περιοχής και ξεκούραση. Περίπου στις 17:00 ξεκινήσαμε τον δρόμο της επιστροφής…ή μάλλον έτσι λέγαμε…
Η Σπάρτη ήταν στόχος από την προηγούμενη ημέρα και δύσκολα θα την γλύτωνε (Spartiaaaaansss…! – δεν άκουσα Χούα Χούα μετά). Είχαμε πληροφορηθεί για μια δύσκολη διαδρομή ανάμεσα στα στενά του Ταϋγέττου…και έτσι ήταν! Αλλα ήταν πραγματικά υπέροχη διαδρομή! Έχοντας οδηγήσει στις βουνοκορφές της βόρειας Πελοποννήσου, δεν πίστευα ότι σε αυτή την εξόρμηση θα μπορούσα να συναντήσω ξανά κάτι τόσο "χορταστικό"! Στενά δρομάκια, άγριο τοπίο, κανένα ίχνος πολιτισμού για αρκετή ώρα, έλατα, ανθισμένες πλαγιές και χωριουδάκια (όπου τα έβρισκες) θαμένα στο πράσινο και κρεμασμένα στις πλαγίες. Ο δρόμος ήταν κάπως απότομος (χεχε, πάρτε gps!) και ήθελε μεγάλη προσοχή, ειδικά με τις πέτρες που βρίσκονταν παντού λόγω των συχνών κατολισθίσεων.
Δυστυχώς κάποια στιγμή άρχισαν να ξεπροβάλουν κάποια καμμένα δέντρα. Και μετά ακολούθησε η μεγαλύτερη σε έκταση περιοχή που έχω δει ποτέ καμμένη…ήταν κρίμα, μεγάλη αμαρτία αυτό που είχε γίνει. Ξερό τοπίο, χωρίς ούτε ίσχνος πρασίνου, βουνοκορφές με δέντρα ξερά και χωριά που αναρωτιέσαι πως γλυτώσαν. Και το χειρότερο…τι τρόμο μπορεί να ένιωσαν όταν πλησίαζε η φωτιά; Οι περιοχές αυτές είναι πραγματικά απομονωμένες, δεν τις προσεγγίζεις εύκολα…η αίσθηση της μοναξιάς σε μια ανάγκη δεν πρέπει να είναι πολύ ευχάριστη…Είναι ίσως συνήθεια όλο αυτό όμως.
Η μεγάλη έκπληξη ήρθε σε υψόμετρο 1300 μέτρων! Πάνω που νομίζαμε πως ήμασταν μόνοι μας σε μια ερημική περιοχή (είχε ακόμη και χιόνια στις απέναντι πλαγιές!) βρήκαμε έναν ξενώνα με μια καφετέρια. Ζεστός cappuchino, απολαυστικότατος…ηρεμία, μια μικρή βόλτα εκεί γύρω…θα ήθελες να κάτσεις πολλές ώρες…Η νύχτα που πλησίαζε όμως μας έκανα να συντομεύσουμε. Λίγες ακόμη στάσεις για να θαυμάσουμε το ορειβατικό κέντρο, τις προστατευόμενες περιοχές με πουλιά υπό εξαφάνιση και τα ποταμάκια που κοιλούσαν παντού. Το πόδι στο γκάζι καθώς τα παγωτά μας περίμεναν στην κεντρική πλατεία της Σπάρτης!
Ο γυρισμός μας βρήκε εξουθενωμένους, αλλα πραγματικά ευχαριστημένους παρόλη την ταλαιπωρία και τα πολλά χιλιόμετρα. Γυρίσαμε ένα μεγάλο μέρος της Πελοποννήσου σε 2 ημέρες (1 ακόμη για Μονεμβασιά θα ήταν άψογη). Δεν είναι η εκδρομή που κάνεις για να ξεκουραστείς, όμως για φίλους της οδήγησης, των τοπίων και για αυτούς που έχουν παρόμοιες "ανησυχίες" είναι μια υπέροχη πρόταση. Τολμήστε το!
Tags: Διασκέδαση, Περιβάλλον
Σχόλια