Ο ρόλος του ποδοσφαίρου
Καταρχήν να ξεκαθαρίσω πως μιλάω για εμένα, όμως και για πολλούς ακόμη άντρες (κυρίως) που βρίσκουν αυτό το άθλημα «μαγικό». Γιατί το λέω αυτό;
Θυμηθείτε το 2004 τι ατμόσφαιρα επικρατούσε στην Ελλάδα. Σε ολόκληρη χώρα. Είμασταν όλοι περιέργως χαμένοι μέσα στα τεκτενόμενα στα γήπεδα της Πορτογαλίας. Πολλοί ξεκίνησαν αψηφώντας τα έξοδα ή την πιθανότητα να μην βρουν εισητήριο για να δουν από κοντά αυτό που ένιωθαν ότι γινόταν. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι κάτι τέτοιο «υπνωτίζει» τη συνείδησή μας και ξεχνάμε τα αληθινά μας προβλήματα. Αυτό ακριβώς είναι και το καλό που βλέπω…σήμερα χρειαζόμαστε κατιτίς να μας βγάλει από αυτό που καθημερινά ζούμε. Να μας μεταφέρει για λίγο έστω κάπου «μαγικά».
Σήμερα είχε αγώνα. Champions league. Ο Παναθηναϊκός έκανε μια μεγάλη νίκη. Το σκόρ έγραψε Werder Bremen – Panathinaikos 0-3. Μόνος, με καφέ, σε καφετέρια με άλλους θαμώνες. Το κλίμα ήταν πανηγυρικό καθώς όλοι περιμέναμε μια μεγάλη εμφάνιση. Και έγινε. Οι στιγμές ήταν πραγματικά πολύ ωραίες. Δεν μπορώ να εξηγήσω το γιατί, αλλά για τις 2 αυτές ώρες τα πάντα διαγράφηκαν από το μυαλό μου. Και έχω πολλά…
Καθόλου σχόλια ακόμη.