Αφορμή για το άρθρο αυτό είναι ένα καθεστώς που αντιμετωπίζει ένα προσφιλές μου πρόσωπο. Εργάζεται σε μια καίρια θέση σε μια πολύ μεγάλη εταιρεία. Πρωτοπόρος η εταιρεία αυτή, έχει αναπτύξει σε πολύ μεγάλο βαθμό (και χρόνια τώρα) τη δομή της και το δικτυό της. Έτσι λοιπόν, όλα γίνονται ηλεκτρονικά και απομακρυσμένα. Ιδανικό θα σκεφτόταν ο καθένας. Τι γίνεται όμως όταν αυτή η τεχνολογία πέφτει στα χέρια οποιουδήποτε; Πως εξασφαλίζεται μια εταιρεία από τους ίδιους της τους εργαζόμενους; Να σας θυμίσω ότι "τα κάστρα πέφτουν από μέσα"…

Στην εταιρεία αυτή υπάρχουν κάποιοι τεχνικοί. Κυρίως πρόκειται για νεαρούς τελειόφοιτους κάποιας παρεμφερούς σχολής, που ασχολούνται με υπολογιστές, παρά για πραγματικούς τεχνικούς. Οι τεχνικοί, λοιπόν, αυτοί έχουν όλους τους κωδικούς που αφορούν τους χρήστες και το δίκτυο γραμμένο σε κάποιες καταστάσεις ώστε να μπορούν να διορθώνουν προβλήματα και να ρυθμίζουν ότι χρειαστεί. Αυτή η λίστα όμως δεν είναι και πρόβλημα; Γιατί το λέω αυτό;

Δίνοντας τέτοια εξουσία σε πολλούς ανθρώπους (εδώ είναι επικίνδυνο ακόμα και με έναν μόνο μερικές φορές) αυξάνεται η πιθανότητα να διαρρεύσει κάτι, με πιθανό αποτέλεσμα να εκτεθεί η εταιρεία. Ο κάθε τεχνικός μπορεί αν θέλει να φωτοτυπήσει τη λίστα με όλους τους κωδικούς (τους οποίους δεν μπορεί κανένας να αλλάξει), να την πάρει μαζί του και να δει τα mail των εργαζομένων. Αυτό είναι κατακριτέο και παραβιάζονται θεμελιώδη δικαιώματα εργαζομένων. Δεν θα ήθελα να συζητήσω για το ενδεχόμενο να πέσει κάποιο σημαντικό ή απόρρητο έγγραφο ή mail στα χέρια κάπιου που "θα μπορούσε" να το εκμεταλευτεί. Γιατί τέτοια διακινούνται πολλά εκεί μέσα (λάθος μεγάλο).

Εκτος αυτού υπάρχει και κάτι άλλο. Η δυνατότητα απομακρυσμένης σύνδεσης σε όποιον υπολογιστή θέλουν (φυσικά, από όπου θέλουν) και μάλιστα χωρίς την ύπαρξη του παραμικρού firewall. Αυτό σημαίνει ότι κάποιος κακόβουλος, θα μπορούσε να σπάσει εύκολα την προστασία και να δεί τα αρχεία σε κάποιον υπολογιστή του δικτύου αλλά και κάτι άλλο, πάλι σχετικό με τα δικαιώματα των εργαζομένων. Μπορούν να συνδεθούν σε οποιονδήποτε υπολογιστή και να δούν τι συμβαίνει. Τι κάνει ο εργαζόμενος, τι γράφει, με ποιον μπορεί να επικοινωνεί. Ακόμα και να πάρει κάποιο αρχείο (πχ να το στείλει με mail στον εαυτό του). Και όλα αυτά να θυμίσω πως μπορούν να τα κάνουν κι από το σπίτι τους οι έμπιστοι τεχνικοί…(δεν θα ήθελα να αναφερθώ στο ότι με κατάλληλες ρυθμίσεις μπορεί ακόμα και να ενεργοποιηθεί ένας υπολογιστής, πχ Σαββάτο μετά τα μεσάνυχτα που όλοι λείπουν) και στη συνέχεια να κλείσει.

Φανταστείτε το εξής. Είστε στη νέα σας δουλειά. Έχετε τον υπολογιστή σας και εργάζεστε. Κάποια στιγμή ανοίγετε και το skype για να μιλήσετε με τους φίλους σας. Επίσης, έχετε ανοικτό και ένα tab με το facebook για να χαζέψετε. Εκείνη τη στιγμή αποφασίζει το αφεντικό σας να σας κάνει έφοδο…Με τον τρόπο αυτό μπορεί να δει τι κάνεις…χωρίς να το ξέρεις καν. Και μάλιστα με λεπτομέρεια. Να παρακολουθήσει τη συζήτησή σου, πόση ώρα ασχολείσαι κτλ. Πώς σας φαίνεται; Προσωπικά με ανατριχιάζει…

Οι νέες τεχνολογίες υπάρχουν για να μας διευκολύνουν τη ζωή και το έχουν κάνει σε μεγάλο βαθμό. Πολλές εταιρείες έχουν πολλά να επωφεληθούν από την υιοθέτησή τους. Πρέπει όμως να γίνειται ορθολογική χρήση και με τήρηση κανόνων ασφαλείας (κυρίως για την ίδια την επιχείρηση!). Το κυριότερο από όλα όμως είναι να διασφαλίζονται τα δικαιώματα όλων των εργαζομένων. Να μην εργάζονται σε κλίμα τρομοκρατίας και ελέγχου και να μην έχουν ένα "αόρατο μάτι" το οποίο τους παρακολουθεί. Ποιος, άλλωστε, μπορεί να αποδώσει έτσι;

Οι εμφανείς διαφορές τους είναι πολύ λίγες για έναν απλό χρήστη. Αν το ψάξεις όμως σαν λειτουργικό, ίσως ανακαλύψεις κάποια πράγματα που είναι ενδιαφέροντα. Ένα από αυτά είναι το καταπληκτικό indexing του. Δεν είναι κάτι το νέο, καθώς υπάρχουν υλοποιήσεις και σε άλλα λειτουργικά, όμως είναι εξαιρετικά πρακτικό. Για παράδειγμα, αν βρίσκεστε μέσα στο φάκελο με τα τραγούδια σας και ψάχνετε κάποιο, πληκτρολογώντας το όνομά του πάνω δεξιά (έχει ειδικό πλαίσιο) αμέσως σας το εμφανίζει. Μπορείτε να ψάξετε για το όνομα ενός καλλιτέχνη και να βρείτε όλα τα αποτελέσματα που τον αφορούν. Όλα αυτά με βαθμό σχετικότητας. Κάτι άλλο που προκαλεί θετική εντύπωση, είναι η μπάρα διευθύνσεων, η οποία είναι clickable. Αν είστε στη διεύθυνση "Computer/C:/ProgramData/Kwstas", μπορείτε να πατήσετε πάνω στο "ProgramData" και αμέσως θα μεταφερθείτε εκεί. Μικρά, όχι ριζοσπαστικά, αλλά πολύ χρήσιμα χαρακτηριστικά.

Δεν υπάρχουν κάποια άλλα ξεχωριστά "καλούδια" δυστυχώς. Μόνο θέματα εμφάνισης και όχι λειτουργικότητας. Το περιβάλλον είναι πιο όμορφο καi καθαρό, τα εικονίδια είναι μεγάλα και γυαλιστερά (άραγε από πού να πήραν την ιδέα;) και τα εφφέ είναι πιο εντυπωσιακά. Επίσης υπάρχει η πλαϊνή μπάρα, η οποία έχει φανατικούς θαυμαστές αλλά και επικριτές ταυτόχρονα. Προσωπικά μου αρέσει και με βολεύει πολύ, παρόλο που μου τρώει μνήμη και επεξεργαστική ισχύ διαρκώς.

Και τώρα πάμε στα προβλήματα. Στις δυσλειτουργίες…ναι δυστυχώς υπάρχουν (κυρίως) κι αυτές. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να γίνει αλλιώς; Σε αυτό το σημείο αναφέρεται και ο τίτλος του άρθρου αυτού. Στην υπομονή που πρέπει να κάνεις όταν έχεις Vista…

Παλιότερα (πριν ενα χρόνο δηλαδή που κυκλοφόρησαν) έπρεπε να κάνεις υπομονή γιατι δεν υπήρχαν οι απαραίτητοι drivers. Κάποιες συσκευές έμεναν στην άκρη και περίμενες μάταια να κυκλοφορήσει το patch για την υποστήριξή τους. Πιο μετά, αν τολμούσες να τα χρησιμοποιήσεις, έπρεπε να κάνεις υπομονή για τα πολλαπλά προβλήματα που υπήρχαν, προερχόμενα κυρίως από ασυμβατότητες. Τώρα, πρέπει να κάνεις υπομονή μέχρι να ωριμάσουν…να σιγοψηθούν αργά αργά…

Η καθημερινότητα με τα Vista δεν είναι άσχημη. Άλλωστε δεν διαφέρουν υπερβολικά από τα XP. Όμως προσωπικά, τόσες μπλέ οθόνες δεν είχα ξαναδεί. Τουλάχιστον 15 φορές μέχρι τώρα. Σε ένα λειτουργικό που σχεδόν (ειρωνία) διαφήμιζε οτι δεν θα έχει τέτοια προβλήματα (στο report μάλιστα μετά το restart βγάζει ως όνομα του προβλήματος "Blue Screen"!!!). Αυτό είναι απογοητευτικό. το χειρότερο όμως είναι οτι σύντομα και αυτή η έκδοση θα είναι παλιά. Θα κυκλοφορήσουν τα Windows 7, πιθανόν το 2010. Το γεγονός αυτό σε κάνει να νιώθεις ότι μάταια προσπαθείς να συνηθίσεις ένα λειτουργικό το οποίο θα αποσυρθεί. Γενικά, τα Vista εκπέμπουν μια αίσθηση "πειράματος". Σαν να μήν ήταν έτοιμα (να θυμίσω πως μερικά απο τα χαρακτηριστικά τους, με βασικότερο το πολυσυζητημένο WinFS "κόπηκαν" στην παραγωγή) και βγήκαν μόνο από υποχρέωση, επειδή για καιρό δεν είχε βγεί νέα έκδοση.

Πλέον σήμερα είναι δύσκολο να πάρεις νέο υπολογιστή και να μην πάρεις τα νέα Windows. Και ακόμη πιο δύσκολο να προσπαθήσεις να χρησιμοποιήσεις XP αρνούμενος να αποχωριστείς το παλιό αγαπημένο και σταθερό σου desktop. Οι drivers έχουν αρχίσει και είναι μονόπλευροι, οπότε πριν το format σιγουρευτείτε για τη συμβατότητα του υλικού σας με το λειτουργικό σας. Αλλιώς, ίσως αναγκαστείτε να ξανακάνετε format. Φίλοι χρήστες, υπομονή. Έχουμε συνηθίσει άλλωστε. Θα ήταν πολύ όμορφα να μπορούσαμε απλά να κάνουμε τη δουλειά μας με ένα λειτουργικό συστημα, απόλυτα σταθερό και ασφαλές, πάνω στο οποίο θα χτίζαμε τα πάντα. Όμως κάτι τέτοιο είναι μακρινό ακόμη. Ποτέ δεν ξέρεις όμως…υπομονή…

Πάρτε μια γεύση από αυτά που έρχονται!

Θυμάμαι ακόμη τα πρώτα παιχνίδια στον υπολογιστή αυτό. Το καλύτερό μου ήταν το “Kick Off 2“, θρυλικό παιχνίδι τότε με πολλούς υποστηρικτές! Εκτός από αυτό, υπήρχαν και πολλά άλλα που μου τραβήξαν την προσοχή, όπως το “The Barbarian“, “Gobliiins“, “Nebulus” και “Lemmings“. A! Και το “Stunt Car Racer“! Απίστευτο για την εποχή του! Πολλά από αυτά μπορείτε να τα βρείτε ακόμη, χάρη στον εξομοιωτή MAME, που σίγουρα όλοι σας θα έχετε ακούσει και ίσως να έχετε 2-3 χιλιάδες παιχνίδια του σε κάποιο CD.

Αργότερα, το ’91 απέκτησα το πρώτο μου “ηλεκτρονικό“. Μέχρι τότε έπαιζα με τους φίλους μου, με Nintendo GameBoy, Nintendo NES και Nintendo SuperNES. Θρυλικά μηχανήματα. Ήταν ένα από αυτά τα “ημιτασιόν” που πουλάνε ακόμη και σήμερα. Είχε σε κασέττες (άλλη εποχή τότε) μαζεμένα πολλά παιχνίδια και μπορούσες να βρείς πάμφθηνα πολλά άλλα! Κάποια στιγμή, ήρθε στα χέρια μου όμως ένα SEGA Master System (χριστουγεννιάτικο δώρο από τη δουλειά του πατέρα μου). Το αντάλλαξα με ένα SEGA Mega Drive. Δεν χρειάζεται να σας περιγράψω τι έκανα μετά το σχολείο, ούτε τι έκανα ολόκληρο το καλοκαίρι για τα επόμενα…αρκετά χρόνια. Πλειάδες παιχνιδιών πέρασαν από τα χέρια μου και ο ύπνος μου μετατράπηκε σε αναγκαίο κακό…

Αναφέρω μερικές από τις “παλιές μου αγάπες”: Super Mario Bross (όλα μα όλα μα όλα…), Sonic The Hedgehog (όλα επίσης!), NBA Live, FIFA Soccer, Street Fighter 2, NBA Jam, Mortal Combat και πολλά άλλα (θέλετε να συνεχίσω;). Τότε, ότι έπιανα στα χέρια μου ήθελα να το τερματίσω. Θυμάμαι πως σημείωνα σε λίστα όλα όσα τερμάτιζα (την έχασα νομίζω).

Όπως καταλαβαίνετε δεν ήμουν μόνος. Πολλά παιδιά της ηλικίας μου (όπως και τώρα, με τη διαφορά οτι ξεκινούν από πολύ μικρότερα το gaming) κάναν το ίδιο. Μαζευόμασταν μάλιστα όλοι μαζί μερικές φορές και παίζαμε εναλλάξ κάποια πίστα Super Mario ή πρωταθλήματα NBA Jam. Στο σχολείο αναλόγως με την κονσόλα που είχαμε ο καθένας χωριζόμασταν σε ομάδες και συζητούσαμε για αυτά. Μερικές φορές ανταλλάσαμε παιχνίδια. Με τον ξάδερφό μου καθόμασταν καθημερινά και παίζαμε στο NES του μέχρι να μας διώξει κάποιος για να μην “χαλάσουμε τα μάτια μας”. Σκηνές και καταστάσεις που θυμάμαι και συγκινούμαι…

Αργότερα όταν μεγάλωσα, έκανα ένα μικρό (και αναγκαστικό) διάλλειμα από όλα αυτά. Ήρθαν οι πανελλήνιες, οι υποχρεώσεις κτλ κτλ. Όταν όμως αυτά τελειώσαν, το κακό επανήλθε. Φοβάμαι πως δεν θα φύγει ποτέ το “μικρόβιο” και ίσως δεν προσπαθήσω ποτέ να το διώξω. Φυσικά δεν προλαβαίνω ακόμα να ασχολούμαι με όλα αυτά, όμως θα σας εκμυστηρευτώ κάτι…μερικά βράδια όταν όλοι κοιμούνται, το PC μου προσφέρει ταξίδια στο χρόνο. Όπως τότε…που ήμουν πιτσιρίκι. Μπορεί να μην έχω κασέττα και χειριστήριο, αλλά η αίσθηση είναι ίδια (ίσως λίγο πιο “άγευστη” αλλά το δέχομαι) και από το πληκτρολόγιό μου!

Super Mario Bross 3. Ίσως το καλύτερο game που βγήκε ποτέ.

Με αφορμή όλα τα παραπάνω, θα ήθελα να αναφέρω πως υπάρχει μια σελίδα με συγκεντρωμένα τα καλύτερα video games όλων των εποχών, χωρισμένα σε κατηγορίες και πηγές. Δείτε την οπωσδήποτε αν είστε “παλιοί” ενώ αν είστε “νέοι” ενημερωθείτε. Τα πιο πολλά καλά δείγματα videogames ανήκουν στο παρελθόν. Κατά κάποιο τρόπο συμφωνώ με τις λίστες αυτές. Προσωπική μου όμως εκτίμηση είναι πως το videogame που αξίζει τον τίτλο είναι αυτό που βλέπετε στο παραπάνω video. Καλό gaming!

Το συγκεκριμένο μέρος είναι κατάλληλο για να συγκρίνεις τις τιμές καθώς μπορείς να βρείς τα κορυφαία καταστήματα υπολογιστών και τεχνολογίας μαζεμένα. Οπότε με μια βόλτα τα βλέπεις όλα, τα συγκρίνεις, πίνεις ένα καφέ και…επίθεση! Έτσι και κάναμε.

Κάθε φορά που μπαίνω σε ένα κατάστημα πληροφορικής έχω τον ίδιο φόβο. Επειδή γνωρίζω μερικά πράγματα φοβάμαι μήπως  άθελά μου φανώ προσβλητικός ή ανταγωνιστικός. Αυτό όμως συμβαίνει με όλους. Μάλλον η καλύτερη λύση είναι να το παίζεις εντελώς άσχετος. Βέβαια εκεί μπορεί να σε "οδηγήσουν" στην παγίδα τους, δηλαδή στο ξε-stock-άρισμα. Θα σου φορτώσουν εύκολα κάτι παρωχυμένο για να φύγει από το ράφι. Ίσως τελικά πρέπει να είσαι ουδέτερος. Να δείξεις ότι ξέρεις τι ζητάς, αλλά θέλεις και τη γνώμη τους. Κάπως έτσι κινηθήκαμε.

Το laptop στο οποίο στοχεύαμε θέλαμε να έχει συγκεκριμένες προδιαγραφές. Μία απο αυτές ήταν η ανάλυση της οθόνης του. Θέλαμε να βρούμε έναν φορητό με μικρό μέγεθος (15,4" οθόνη) αλλά ανάλυση μεγαλύτερη από τη συνηθισμένη (δηλαδή την 1280×800). Σε ένα από τα πιο γνωστά καταστήματα πληροφορικής, ρωτήσαμε έναν πωλητή για αυτό που θέλαμε. Η απάντηση ήταν οτι κανένας κατασκευαστής δεν βγάζει ανάλυση μεγαλύτερη από αυτή σε 15,4" και οτι θα έπρεπε να πάμε σε 17" και πάνω. Αυτό φυσικά ανέβαζε την τιμή…

Κάτι με "έτρωγε" όμως εμένα. Θυμόμουν οτι δεν ίσχυε κάτι τετοιο. Και φυσικά ήρθε η επιβεβαίωση… Dell Inspiron 1525 με ανάλυση 1440×900, Toshiba Tecra S5-13D με ανάλυση 1680×1050 και Lenovo ThinkPad T61p με ανάλυση 1900×1200, όλα τους με οθόνες 15,4", είναι μερικά μόνο από τα μοντέλα που επιβεβαιώνουν τα λεγόμενά μου. Με μεγάλες έως πολύ μεγάλες αναλύσεις. Μερικά υπήρχαν και στο εν λόγω κατάστημα και ο πωλητής (εκπαιδευμένος πάνω στη δουλειά του καθώς αυτή είναι η πολιτική του καταστήματος για την "σωστή" εξυπηρέτηση των πελατών) δεν γνώριζε, δεν ήθελε να γνωρίζει ή σκόπιμα απέκρυψε (;). Σίγουρα όμως μας παραπληροφόρησε. Και άν εμπιστευόμασταν απλώς το λόγο του δεν θα μαθαίναμε ποτέ την αλήθεια.

Το ίδιο συνέβει πριν ένα μήνα και με πωλήτρια σε γνωστό κατάστημα τηλεπικοινωνιών που είχα πάει για αγορά ασύρματης κάρτας cosmote για internet. Εξαρχής γνώριζα τι ακριβώς ήθελα και είχα ήδη ενημερωθεί για τα χαρακτηριστικά της προσφοράς που με ενδιέφερε. Όμως στο κατάστημα ρώτησα για αναλυτική περιγραφή. Μία από τις προσφερόμενες από το "πακέτο" υπηρεσίες ήταν η δωρεαν αποστολή μέχρι και 20 sms ανά μήνα. Η πωλήτρια μου είπε πως δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Φυσικά έκανε λάθος κι αυτή.

Το κοινό και των δύο (έχω πετύχει πολλές περιπτώσεις τέτοιες όπως και τρανές εξαιρέσεις) πωλητών ήταν η "απόλυτη" σιγουριά τους στις απαντήσεις και η παραπλάνηση (άθελά τους ή μή) του πελάτη. Στην πρώτη περίπτωση πιθανόν με σκοπό το κέρδος, στην δεύτερη με απόλυτη άγνοια η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε απομάκρυνση του πελάτη.

Δύσκολα τα πράγματα για όσους δεν ξέρουν ή δεν μελετούν προσεκτικά πριν προχωρήσουν σε κάποια αγορά. Υπάρχουν καλοί πωλητές που σε βοηθούν και πραγματικά σου λύνουν τα χέρια. Όμως υπάρχουν και κάποιοι που δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Σίγουρα όμως κανείς τους (ούτε εμείς ως πελάτες, που επαναλαμβάνω πως "δεν έχουμε πάντα δίκιο") δεν θα πρέπει να είναι απόλυτος για κάτι πρωτού το επιβεβαιώσει.

Πώς λειτουργεί; Πάρα πολύ απλά! Είναι ένα μεγαλύτερο σε μέγεθος καλαμάκι από το οποίο ρουφάς νερό (όσο βρώμικο ή μολυσμένο και να είναι), το οποίο περνάει μέσα από πολλαπλά φίλτρα και καταλήγει στο στόμα σου καθαρό. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του. Η φορητότητα και η ανεξαρτησία από το ηλεκτρικό ρεύμα. Όπως καταλαβαίνετε, με αυτή τη συσκευή (η οποία είναι και πολύ οικονομική) θα μπορούσε να λυθεί σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα ύδρευσης πολλών περιοχών του πλανήτη. Φτάνει να προωθηθεί από τα σωστά χέρια και με το σωστό τρόπο και να μην "θαφτεί" από συμφέροντα.

Πίνοντας από το "καλαμάκι της ζωής" οποιαδήποτε πηγή νερού γίνεται πόσιμη. Μην ξεχνάμε οτι πολλές αρρώστιες όπως ο τύφος και χολέρα σχετίζονται με το νερό. Με τη συσκευή αυτή μπορείτε να πιείτε μέχρι και 700 λίτρα νερού με ασφάλεια αφού συγκρατεί και σκοτώνει το 99.999% των βακτηρίων και το 99% των ιών που υπάρχουν σε αυτό. Αναλυτικά στοιχεία για τον τρόπο λειτουργίας του καθώς και επιστημονικά πορίσματα μπορείτε να βρείτε στο επίσημο site της εταιρείας κατασκευής του. Μπορείτε να βρείτε και στοιχεία για την "οικογενειακή" έκδοσή του εδώ.

Τέτοιες ανακαλύψεις δίνουν ελπίδα στον πλανήτη μας και οφείλουμε να τις επικροτούμε!

Πολλοί περισσότεροι από ποτέ επικοινώνησαν μαζί μου για να ευχηθούν. Σε τι όμως οφείλεται αυτό;

Ο μεγαλύτερος αριθμός μηνυμάτων μου ήρθε μέσω του facebook, είτε σε μορφή εσωτερικού μηνύματος, είτε σε μορφή μηνύματος στο "Wall" μου, είτε από το τραγικό-μικροσκοπικό chat…Αυτά τα μηνύματα κυρίως αφορούσαν γνωστούς μου (ή και μή) με τους οποίους επικοινωνούσα από ελάχιστα έως καθόλου στη ζωή μου. Μιας και είναι δωρεάν και δεν απαιτεί να ξέρεις καλά τον άλλο, ή να σου έχει δώσει τον αριθμό του είναι εύκολο να στείλεις ότι θες.

Φυσικά είναι πολύ ενδιαφέρον και όμορφο να λαμβάνεις μηνύματα από ανθρώπους που νιώθουν οτι θέλουν να μιλήσουν μαζί σου και να σου ευχηθούν έστω κι αν δεν είχαν (και ίσως δεν έχουν) την ευκαιρία ποτέ να το κάνουν. Αυτό είναι το όμορφο κομμάτι που με ξάφνιασε. Το αρνητικό όμως μέρος είναι οτι άνθρωποι οι οποίοι συνήθως μου τηλεφωνούσαν (κι εγώ αντιστοίχως) ή έστω μου έστελναν ένα μήνυμα στο κινητό, επέλεξαν αυτή την πολύ πιο ψυχρή και απρόσωπη δίοδο…

Φυσικά υπήρχαν και μηνύματα στο κινητό, τα οποία παραμένουν απρόσωπα. Υπήρχαν και ευχές μέσω IM.

Ελάχιστα όμως (και κυρίως από συγγενείς) ήταν τα τηλεφωνήματα. Ακόμα κι εκεί, αυτοί που το έκαναν από την καρδιά τους ήταν αυτοί που γνώριζα οτι θα το έκαναν ακόμη κι αν το ξεχνούσαν. Αυτούς θα ήθελα να τους είχα κοντά μου, όμως και μόνο που υπάρχουν νιώθω σαν να τους είχα. Άλλωστε η ζωή μας έχει αλλάξει ρυθμούς και τρόπους…

Πριν πολλά χρόνια είχαμε επισκέψεις και λίγα τηλεφωνήματα…

Πιο πρόσφατα είχαμε ελάχιστες επισκέψεις, μερικά τηλεφωνήματα και λίγα sms…

Ακόμα πιο πρόσφατα είχαμε σχεδόν καθόλου επισκέψεις, ελάχιστα τηλεφωνήματα, μερικά sms και λίγα mail…

Στο μέλλον δεν θα έχουμε επισκέψεις, δεν θα παίρνουμε τηλέφωνα, θα στέλνουμε ελάχιστα sms και θα επικοινωνούμε με ψηφιακά avatars τα οποία θα προγραμματίζουμε να επικοινωνούν αυτόματα…

Είμαι φίλος της τεχνολογίας και θερμός υποστηρικτής της επικοινωνίας μέσω διαδικτύου και της ευρείας χρήσης του. Όμως κάποια πράγματα που παρατηρώ με απογοητεύουν και με τρομάζουν.

Τα κοινωνικά δίκτυα (facebook, myspace κλπ) έφεραν επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να επικοινωνήσουμε με ένα σύνολο ανθρώπων, όμως πολύ φοβάμαι οτι μας έδωσαν μια αφορμή να κλειστούμε ακόμη περισσότερο στον ψηφιακό μας εαυτό. Φυσικά πιστεύω οτι όλα αυτά μπορούν να συνυπάρξουν αρμονικά με την "κανονική "μας ζωή, όμως θα πρέπει να έχουμε μέτρο.

Οφείλω να αναφέρω και το θέμα του κόστους το οποίο περιορίζεται σημαντικά όταν χρησιμοποιείς μια δωρεάν υπήρεσία. Όμως δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν συνέβει το ίδιο με τα mail που ήταν πάντα δωρεάν…Όταν βγήκαν τα sms, μιλούσαμε για τον κίνδυνο εξάλειψης της κοινωνικότητας των ανθρώπων με τη στροφή τους στην απρόσωπη επικοινωνία. Τώρα ο κίνδυνος ίσως είναι μεγαλύτερος…

Πρόσφατα, βρέθηκα με αυτό τον συλλογισμό. Δεν ήταν η πρώτη φορά που προσπάθησα να διδάξω την χρήση υπολογιστή σε κάποιον. Το έχω κάνει άλλες 2-3 φορές "σχεδόν" από την αρχή. Όμως, τότε μιλούσα σε άτομα νεαρά που είχαν (κατα κάποιον τρόπο) στο DNA τους έτοιμα τα απαραίτητα συστατικά για να απορροφήσουν την απαραίτητη γνώση! Σκεφτείτε όμως ένα δυσκολότερο σενάριο. Ένας άνθρωπος γύρω στα 50, χωρίς καμιά γνώση ξένων γλωσσών, που δεν έχει ξαναποιάσει πληκτρολόγιο στα χέρια του και δεν έχει πατήσει ούτε μια φορά το κουμπί που ανοίγει τον υπολογιστή. Είναι δυνατόν να φτάσει σε ένα ανεκτό (τουλάχιστον) επίπεδο χρήσης υπολογιστή; Η απάντηση είναι "ίσως".

Το βασικότερο όλων είναι το κίνητρο. Για ποιον λόγο δηλαδή χρειάζεται έναν υπολογιστή. Αν δεν υπάρχει λόγος, τότε είναι σχεδόν αδύνατον. Αν έχει μικρό κίνητρο, τότε θα μάθει να χειρίζεται "όσο χρειάζεται" και σχεδόν τυφλά θα επαναλαμβάνει τις κινήσεις που θα διδαχτεί αφού θα κάνει "μια χαρά τη δουλειά του". Αν τον υπολογιστή όμως τον αντιμετωπίζει ως ένα εργαλείο το οποίο του προσφέρει νέους ορίζοντες τότε τα δεδομένα αλλάζουν. Απορροφάται η γνώση γρήγορα και αποδοτικά. Σύντομα μπορεί να φτάσει σε ένα επίπεδο από το οποίο κανείς μπορεί να συνεχίσει να ανακαλύπτει μόνος του νέα πράγματα. Άλλωστε κανείς δεν μας μαθαίνει να χειριζόμαστε τα πάντα. Αποκτούμε τις βάσεις και μέσα από δικές μας απορίες και ενασχόληση μαθαίνουμε (κάνοντας πολλές φορές και λάθη) τα υπόλοιπα. Ποια όμως είναι τα "βασικά" εφόδια που χρειάζεται κάποιος για να μπορέσει να αναπτυχθεί στη συνέχεια; Αυτό είναι το πιο σημαντικό όλων. Και είναι απαραίτητο να έχει κάποιος μερικές πληροφορίες από την αρχή. Ποιές είναι όμως αυτές;

Αρχικά θα πρέπει να μάθει τα βασικά μέρη του υπολογιστή. Ποιά είναι η οθόνη, ποιο το πληκτρολόγιο, ποιό το κουτί, ποια τα περιφερειακά και πως συνδέονται μεταξύ τους. Αυτά στα γρήγορα. Στη συνέχεια πρέπει να μάθει να ανοίγει και να κλείνει τον υπολογιστή. Σε αυτό το σημείο έχει ήδη αποκτήσει κάποια οικειότητα με το "μηχάνημα" καθώς μαθαίνει (τουλάχιστον) να το τιθασεύει. Αφού λοιπόν κάνει τα πρώτα βήματα πρέπει να μάθει τα εξής. Λειτουργία πληκτρολογίου (κεφαλαία, αλλαγή γλώσσας, σύμβολα), περιήγιση στα αρχεία του υπολογιστή, αντιγραφή, αποκοπή και επικόλληση, συγγραφή κειμένων και αποθήκευσή τους και τέλος εκτύπωση. Αυτά είναι τα πιο σημαντικά. Τα υπόλοιπα θα γίνουν μέσω αποριών!

Προσοχή! Ένα πολύ σημαντικό μέρος της γνώσεως που πρέπει κάποιος να αποκτήσει είναι σχετικά με την ασφάλεια. Δεν μπορείς να πεις σε κάποιον πώς να μπει στο Internet χωρίς να του εξηγήσεις τους κινδύνους που εγκυμονούν και χωρίς να του θωρακίσεις τον υπολογιστή με τα απαραίτητα. Είναι σαν να αφήνεις ένα μικρό παιδί στο δρόμο. Θα κινδυνέψει και πιθανόν να τραυματιστεί. Τότε θα απομακρυνθεί…

Σίγουρα αυτό δεν αποτελεί οδηγό, αλλα συλλογή (και μόνο) εμπειριών. Είναι απίστευτο το πόσες απορίες μπορεί να έχει στη συνέχεια κάποιος νέος χρήστης υπολογιστή και το πόσο καλό μπορεί να του κάνει η προσπάθεια για την εξεύρεση λύσης. Είμαστε όλοι σαν μικρά παιδιά μπροστά στις νέες τεχνολογίες. Παθαίνοντας και μαθαίνοντας.

Κομβικό σημείο στην πορεία κάποιου νέου χρήστη υπολογιστή είναι η πρώτη του BSoD (Blue Screen of Death). Μετά από αυτό έχεις άλλον αέρα. Είσαι πλέον περισσότερο "μπαρουτοκαπνισμένος"..! Έτσι για ευθυμήσουμε..

Μου αρέσει να βλέπω νέους ανθρώπους να ενδιαφέρονται για τη σωστή χρήση υπολογιστή. Όπως επίσης μου αρέσει να βλέπω μεγαλύτερους σε ηλικία ανθρώπους να προσπαθούν να κερδίσουν το "χαμένο έδαφος" (σίγουρα οι σημερινές γενιές έχουν πιο πολλά εφόδια). Μάθετε κι ας είναι κι "απο την αρχή"!

 Και προς θεού…μην πληκτρολογείτε με το ένα χέρι…

Λοπόν…πατάμε "έναρξη" και μετά "ίντερνετ"…για να δούμε…

Απίστευτα πράγματα κάνει η φύση…Κοιτάξτε το καλά! Έτσι ήσασταν κάποτε και έτσι ήταν, είναι και θα είναι ένα μικρό (όχι όμως ανεγκέφαλο!) πλασματάκι 3-4 εβδομάδων του είδους μας. Οπότε τώρα πια, αν σας πει κάποιος ότι έχουν πάρει τα "μυαλά" σας αέρα (ένα μυαλό…δύο μυαλά…) να συμφωνήσετε μαζί του!

Σίγουρα η τεχνολογία μας βοηθά πολύ στο να έχουμε τόσο λεπτομερείς φωτογραφίες. Θαυμάστε παρακάτω (δεν μοιάζει με σακούλα με στάχτη μέσα;) το θαύμα αυτό της φύσης…

Ας σκεπάσει κάποιος το παιδί…

Για περισσότερες πληροφορίες για την πρώιμη εμβρυική περίοδο των ανθρώπων δείτε αυτή τη σελίδα.

Τι προσφέρει; Από ότι ακούγεται αποτελεί ενα πλήρες υποκατάστατο του κανονικού τσιγάρου. Τουλάχιστον στην απόλαυση. Γιατι προστατεύει την υγεία των καπνιστών δίνοντάς τους τη νικοτίνη αλλά χωρίς τα υπόλοιπα που τον βάπτουν. Επίσης, είναι ίδιο (μόνο λίγο μαρκύτερο) με το κανονικό, ανάβει με μπαταρίες και (το καλύτερο) βγάζεις καπνό από το στόμα σαν να καπνίζεις πραγματικά! Φυσικά ο καπνός δεν είναι από το τσιγάρο, αφού δεν γίνεται κάποια καύση. Και φυσικά…επιτρέπεται να "το κάνεις" σε κλειστούς χώρους!

Το προϊόν αποτελείται από το κυρίως σώμα (το τσιγάρο δηλαδή), μπαταρίες επαναφορτιζόμενες (πάω να φορτίσω το τσιγάρο μου) και ειδικά φίλτρα που μπαίνουν στο στόμιό του και προσφέρουν στον καπνιστή μικρές δόσεις νικοτίνης. Επίσης έχει και θήκη (αμέ!) καθώς και φορτιστή (άλλος ένας…). Έτσι μπορεί κάποιος να καπνίζει χωρίς να βλάπτει (μέχρι να ανατραπεί η θεωρία αυτή) την υγεία του αλλά και των άλλων! Μικραίνοντας τις ποσότητες της νικοτίνης, θα μπορούσε όποιος το επιθυμεί να κόψει το κάπνισμα.

Το προϊόν αυτό θα έρθει σύντομα στη χώρα μας και θα κοστίζει περίπου 50€ (ε..μέχρι να έρθει εδώ ίσως πάει λίγο παραπάνω). Ίσως αξίζει η δοκιμή!

Φαίνεται να του αρέσει…

Μάθετε περισσότερα για το "ηλεκτρονικό τσιγάρο" εδώ. Δείτε πως μπορείτε να το αγοράσετε (καθώς και τα ανταλλακτικά του) εδώ.

UPDATE: Υπάρχει ήδη διαθέσιμο στην Ελληνική αγορά ένα ηλεκτρονικό τσιγάρο Γαλλικής (από το Μπορντώ) κατασκευής με παρόμοια χαρακτηριστικά. Μπορείτε να το προμηθευτείτε άμεσα από εδώ. Προσοχή όμως, καθώς δεν είναι μια ήδη δοκιμασμένη "συνήθεια", οπότε καλύτερα να περιμένετε να ωριμάσει αυτή η αγορά. Αυτό είναι κάτι άλλωστε που ισχύει πάντα.

Με το νέο ακαδημαϊκό project που υλοποιήθηκε από το Τμήμα Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστημάτων, του Πανεπιστημίου Αιγαίου στη Σύρο, μπορείτε από μόνοι σας να ενημερωθείτε για την πορεία του πλοίου που σας ενδιαφέρει. Πρόκεται για μια έξυπνη υλοποίηση που βασίζεται στη τεχνολογία AIS (Automatic Identification System). Από το Δεκέμβριο του 2004, ο Διεθνής Οργανισμός Ναυτιλίας (ΙΜΟ), απαιτεί από όλα τα σκάφη άνω των 299 GT (Gross Tonnage – εκτόπισμα) να φέρουν συσκευή AIS, η οποία μεταδίδει περιοδικά τη θέση τους, την ταχύτητα και την πορεία τους, καθώς και ορισμένες στατικές πληροφορίες, όπως το όνομα του σκάφους, τις διαστάσεις και λεπτομέρειες σχετικές με το τρέχον ταξιδι. Έτσι λοιπόν με τη χρήση της δωρεάν υπήρεσίας Google Maps και το δέκτη GPS (Global Positioning System) που περιλαμβάνεται στο σύστημα, μπορούν να υπολογίζουν σε πραγματικό χρόνο την ακριβή θέση ενός πλοίου. Για περισσότερες πληροφορίες για το πως λειτουργεί αυτή η τεχνολογία και πως χρησιμοποιείται μπορείτε να δείτε  εδώ, εδώ κι εδώ.

Μπορείτε να δείτε την εφαρμογή σε πλήρη λειτουργία εδώ. Σας δίνεται η επιλογή να διαλέξετε εσείς τους τύπους των πλοίων που θέλετε, τα λιμάνια που σας ενδιαφέρουν ή και συγκεκριμένα ονόματα πλοίων και έτσι να προσαρμόσετε την εφαρμογή στις προσωπικές σας προτιμήσεις. Αν κάνετε zoom σε ένα μεγάλο λιμάνι θα δείτε πολλά ακόμη πλοία που δεν φαίνονται αρχικά, επειδή είναι μαζεμένα. Επίσης, μπορείτε να επιλέξετε ένα σήμα και αμέσως θα σας δοθούν όλες οι διαθέσιμες πληροφορίες για το πλοίο αυτό. Ψάξτε το, είναι πολύ ενδιαφέρον και πιθανόν χρήσιμο.

Το βασικό περιβάλλον χειρισμού της εφαρμογής

Τώρα πια, ξέρετε πότε θα φτάσει το παιδί σας στη Ρόδο για πενταήμερη!