Αυτή τη στιγμή για να είναι κάποιος "καλυμμένος" όσον αφορά την κατασκευή των ιστοσελίδων, πρέπει να τις κάνει συμβατές με internet explorer 6, internet explorer 7, internet explorer 8, mozilla firefox, opera, safari και google chrome. Φυσικά μια μεγάλη βοήθεια έχει όποιος στον σχεδιασμό του ακολουθεί τα σαφώς ορισμένα web standards.

Θα παρατηρήσετε πως ο internet explorer (στο εξής ie) στην παραπάνω λίστα  έχει 3 αντιπροσώπους! Το τεράστιο μερίδιο στην αγορά του ανοίκει (δυστυχώς) και με δεδομένο τον αριθμό των πειρατικών εκδόσεων ή απλώς των εκδόσεων που δεν έχουν ενημερωθεί με windows updates από τότε που έγινε η πρώτη τους εγκατάσταση, βρισκόμαστε στο 2009 με ένα μεγάλο ποσοστό να χρησιμοποιεί τον ie6 ο οποίος ερχόταν στο ίδιο πακέτο με τα windows xp. Αν σκεφτείτε πως αυτό είναι το κυρίαρχο λειτουργικό αυτή τη στιγμή είναι τα windows xp (μάπα τα vista τελικά…), τότε οι πιθανότητες αγαπητέ επισκέπτη, να βλέπεις αυτό το blog με αυτό τον αρχαίο browser, είναι πολλές…κάνε τώρα update!

Το βάσανο αυτό δυστυχώς μεγάλωσε με την προσθήκη του ie8 πρόσφατα. Αυτό γιατί η αγαπητή σε όλους μας "μικρομαλακή" (κατα κόσμον microsoft) καταφέρνει πάντοτε να φτιάχνει αλλόκοτους browser με εντελώς διαφορετική συμπεριφορά σε κάθε έκδοση. Ως τώρα με δύο μόνο εκδόσεις, φτιάχναμε τα sites με τον ie7 και τον firefox (έχει σεβαστό κομμάτι στην αγορά) και όταν κάτι δεν πήγαινε καλά, χρησιμοποιούσαμε ένα ξεχωριστό αρχείο στο οποίο συμπεριλαμβάναμε μόνο μικρές διορθώσεις που αφορούσαν τον ie6, στις οπτικές ρυθμίσεις της ιστοσελίδας (προσπαθώ να πω με απλά λόγια το css). Τώρα χρειάζεται και 2 τέτοια κάποιες φορές (1 για κάθε παλιό explorer)…σε 2 χρόνια ποιος ξέρει…

Το ερώτημα για όλους μας (ειδικά με την έλευση του νέου explorer και νέου λειτουργικού σύντομα) είναι κατα πόσο να νοιαστούμε για κάποιον αποτυχημένο (δεν το λέω εγώ) browser του 2000; Τους υπολογιστές εκείνης της εποχής τους έχουμε αλλάξει ήδη τουλάχιστον 2 φορές από τότε…τον τρόπο με τον οποίο περιηγούμαστε στο διαδίκτυο δεν μας ενδιαφέρει να τον αλλάξουμε;

Τον τελευταίο καιρό σκέφτομαι πολύ σοβαρά ότι όχι…δεν μπορώ να κοπιάζω συνεχώς για την υποστήριξη του ie6. Πρέπει να τον αφήσουμε να αναπαυθεί στο χρονοντούλαπο της ιστορίας αυτών που μας τον σέρβιραν με το ζόρι. Πείτε όλοι αντίο και βάλτε έναν σύγχρονο περιηγητή διαδικτύου που θα σας προσφέρει μεγαλύτερη ασφάλεια, ταχύτητα και θα τα δείχνει όλα σωστά.

Όσοι φτιάχνουμε ιστοσελίδες όμως τι μπορούμε να κάνουμε παρα να συνεχίσουμε ότι κάναμε μέχρι τώρα; Θα γυρίσουμε την πλάτη εντελώς με μεγάλη πιθανότητα να φαίνονται όλα "κατεστραμένα" στην δημιουργία μας αν κάποιος τα δει με "λάθος" browser; Η απάντηση δεν μπορεί να δωθεί με σιγουριά, εγώ όμως θα το κάνω. Μια καλή πρόταση για όσους θέλουν να διασφαλίσουν ότι κανείς δεν θα δει την ιστοσελίδα τους με ie6 είναι η ακόλουθη.

Στην διεύθυνση www.byebyeinternetexplorer.org υπάρχουν πολύ απλές οδηγίες για το πως μπορείτε να οδηγήσετε όλους τους επισκέπτες σε μια σελίδα η οποία τους περιγράφει τους λόγους για τους οποίους πρέπει να ανανεώσουν την έκδοση του broswer τους και τους προτείνει άμεσες εναλλακτικές λύσεις! Δείτε τι βλέπει όποιος θα προσπαθήσει να μπει στη σελίδα που θα φτιάξετε. Είναι μια ιδέα..

Φυσικά υπάρχουν και πολλοί ακόμη ιστότοποι που προσπαθούν να εξαλείψουν τον ie6 από κάθε υπολογιστή, όπως το stopie6.org. Αν διαβάσετε όμως τα σχόλια των αναγνωστών στα δεξιά, θα δείτε ότι υπάρχουν ακόμη πολλοί ένθερμοι υποστηρικτές του. Καθένας έχει τη γνώμη του…

Ότι λειτουργικό και να έχετε, σίγουρα θα υπάρχει ένα χάος μέσα του. Ένα χάος απο αδέσποτα ή μή αρχεία τα οποία τοποθετείτε σε διάφορα τρελά σημεία για να θυμάστε που είναι! Όπως ακριβώς κάνετε και στο σπίτι σας! Θυμηθείτε πόσες φορές ψάχνατε το μικροσκοπικό εκείνο κλειδάκι που ανοίγει το επίσης μικροσκοπικό και ερμητικά κλειστό κασελάκι που έχει μέσα το ριμάδι το μικροσκοπικό (κι αυτό;;;) κλειδάκι (πάλι;;;) που ανοίγει την ερμητικά (ε, πάει πολύ τώρα!!!) κλειστή πόρτα της αποθήκης στο χωριό! Ωχ, τώρα μπερδεύτηκα…πάμε από την αρχή…Στα widnows κυριαρχεί το χάος!

Γιατί όμως "φερόμαστε" έτσι στα αρχεία μας; Γιατί τα πετάμε όπου βρούμε και δεν τα τοποθετούμε όμορφα και καλά σε φακελάκια, υποφακελάκια, υπουποφακελάκια και υπουπουποφακελάκια; Μάλλον δεν θέλει απάντηση αυτό…

Το πιο πιθανό είναι η έλλειψη χρόνου. Αλλά και για ακόμη μια φορά η αίσθηση ότι θα βρούμε αργότερα χρόνο να ασχοληθούμε με αυτό. "Όταν θα γίνουν πολλά θα τα βολέψω όλα μαζί". Λάθος. Αυτό δεν θα γίνει ποτέ. Κάποια στιγμή θα είναι τόσο πολλά, άσχετα μεταξύ τους που στο τέλος θα τα διαγράψετε οριστικά χωρίς να τα ξανακοιτάξετε. ή να τα θυμηθείτε. Προσωπικά το παθαίνω συχνά.

Συνηθίζω να είμαι πολύ οργανωτικός και στον υπολογιστή μου υπάρχει πολύ λεπτομερής κατηγοριοποίηση όλων των αρχείων μου. Όμως αυτό μου πήρε πολύ χρόνο για να το οργανώσω, τον οποίο δεν έχω πλέον ούτε για συντήριση. Ένα παράδειγμα είναι τα mail. Συνήθιζα να αποθηκεύω όλα αυτά τα video, τις φωτογραφίες, και τα ανέκδοτα για να τα ξαναδώ όποτε θέλω. Από Μάρτιο του 2008 σκέφτομαι ότι πρέπει να κάτσω και να ξεχωρίσω όλα αυτά που έχω λάβει. Είναι όμως 100άδες πλέον και μιας και όλοι έχουν ADSL τα video είναι πλέον πάρα πολλά και κάθε μέρα λαμβάνω από 5-6. Οπότε, μετά από καιρό θα πρέπει να αφιερώσω μια ημέρα τουλάχιστον για να μπουν όλα αυτά σε τάξη. Μάλλον το έχω χάσει.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι το desktop. Δεν έχω σει υπολογιστή που να έχει τακτοποιημένη επιφάνεια εργασίας. Εκεί κατεβάζουμε οποιοδήποτε αρχείο θέλουμε. Εκεί αντιγράφουμε αρχεία για να θυμόμαστε να τα δούμε αργότερα. Εκεί φτιάχνουμε τυχόν νέα αρχεία κειμένου κτλ. Είναι η χωματερή του υπολογιστή μας, παρόλο που είναι ταυτόχρονα και η "βιτρίνα" του. Δεν θα έρθουν ποτέ πελάτες φυσικά, όμως μπορείτε να τα βλέπετε όλα αυτά συνέχεια; Φυσικά υπάρχει το ερώτημα αν ποτέ κοιτάτε το desktop σας ή έχετε διαρκώς προγράμματα ανοικτά. Πρόσφατα, με τη νέα μου δουλειά, ο χρόνος ενασχόλησής μου με οτιδήποτε στον υπολογιστή έχει μειωθεί δραστικά. Άλλωστε όλη μέρα είμαι σε άνα γραφείο με έναν υπολογιστή, όταν γυρίζω σπίτι δεν είναι το πρώτο που θέλω να κάνω (δεν είμαι σίγουρος γι’ αυτό, ακόμα κάτι "σπαραταράει" μέσα μου).

Πάντοτε η επιφάνεια εργασίας μου ήταν (και αυτή!) τακτοποιημένη μέχρι λεπτομέρειας. Πλέον οι σειρές με τα αρχεία που περιμένουν αρχειοθέτηση ή "ανακύκλωση" είναι 6. Λίγο λίγο πρόσθετε ένα ακόμη αρχειάκι, και μετά άλλο ένα…κατέβαζα zip και το "ξεzipαρα" στο ίδιο μέρος, κρατώντας και τα δύο…και περνούσε ο καιρός και τώρα δεν έχω ιδέα τι είναι τα πιο πολλά από αυτά! Φαντάζομαι ότι η κατάσταση αυτή ισχύει στις πιο πολλές των περιπτώσεων. Άλλωστε δεν έχουμε χρόνο πλέον να μαζέψουμε ούτε το σπίτι μας, πως να τακτοποιήσουμε τον ψηφιακό μας κόσμο, τον οποίο μπορούμε ακόμα και να τον κλείσουμε για να ξεφύγουμε!;

Όλα αυτά πηγάζουν από τα συναισθήματά μου για αυτό που βλέπω στην αριστερή μου οθόνη, την ώρα που γράφω στην δεξιά. Μήπως να τα ποιάσω όλα μαζί και να τα "φουντάρω" πρωτού γεμίσουν και οι δύο οθόνες; 

Windows και ακαταστασία πάνε πακέτο. Όμως όχι γιατι φταίει απαραίτητα το λειτουργικό (το οποίο έχει μια τάση να δημιουργεί και από μόνο του σκουπίδια). Κάθε άλλο! Είναι το πιο εύχρηστο λειτουργικό κι αυτός είναι ο λόγος που "βαραίνει" τόσο εύκολα όταν δεν το προσέχεις. Είναι εργαλείο. Έχετε δει εσείς ποτέ καθαρό κατσαβίδι μετά από πολύ χρήση; Παρόλο που συμπαθώ ιδιατέρως κάποια πιο γυαλιστερά περιβάλλοντα, νομίζω πως θα προτιμήσω τη "βρώμικη" γειτονιά μου και στο μέλλον. Απλά θα την προσέχω. Έτσι (θα) (ή)θέλω(α)…

Αφορμή για το άρθρο αυτό είναι ένα καθεστώς που αντιμετωπίζει ένα προσφιλές μου πρόσωπο. Εργάζεται σε μια καίρια θέση σε μια πολύ μεγάλη εταιρεία. Πρωτοπόρος η εταιρεία αυτή, έχει αναπτύξει σε πολύ μεγάλο βαθμό (και χρόνια τώρα) τη δομή της και το δικτυό της. Έτσι λοιπόν, όλα γίνονται ηλεκτρονικά και απομακρυσμένα. Ιδανικό θα σκεφτόταν ο καθένας. Τι γίνεται όμως όταν αυτή η τεχνολογία πέφτει στα χέρια οποιουδήποτε; Πως εξασφαλίζεται μια εταιρεία από τους ίδιους της τους εργαζόμενους; Να σας θυμίσω ότι "τα κάστρα πέφτουν από μέσα"…

Στην εταιρεία αυτή υπάρχουν κάποιοι τεχνικοί. Κυρίως πρόκειται για νεαρούς τελειόφοιτους κάποιας παρεμφερούς σχολής, που ασχολούνται με υπολογιστές, παρά για πραγματικούς τεχνικούς. Οι τεχνικοί, λοιπόν, αυτοί έχουν όλους τους κωδικούς που αφορούν τους χρήστες και το δίκτυο γραμμένο σε κάποιες καταστάσεις ώστε να μπορούν να διορθώνουν προβλήματα και να ρυθμίζουν ότι χρειαστεί. Αυτή η λίστα όμως δεν είναι και πρόβλημα; Γιατί το λέω αυτό;

Δίνοντας τέτοια εξουσία σε πολλούς ανθρώπους (εδώ είναι επικίνδυνο ακόμα και με έναν μόνο μερικές φορές) αυξάνεται η πιθανότητα να διαρρεύσει κάτι, με πιθανό αποτέλεσμα να εκτεθεί η εταιρεία. Ο κάθε τεχνικός μπορεί αν θέλει να φωτοτυπήσει τη λίστα με όλους τους κωδικούς (τους οποίους δεν μπορεί κανένας να αλλάξει), να την πάρει μαζί του και να δει τα mail των εργαζομένων. Αυτό είναι κατακριτέο και παραβιάζονται θεμελιώδη δικαιώματα εργαζομένων. Δεν θα ήθελα να συζητήσω για το ενδεχόμενο να πέσει κάποιο σημαντικό ή απόρρητο έγγραφο ή mail στα χέρια κάπιου που "θα μπορούσε" να το εκμεταλευτεί. Γιατί τέτοια διακινούνται πολλά εκεί μέσα (λάθος μεγάλο).

Εκτος αυτού υπάρχει και κάτι άλλο. Η δυνατότητα απομακρυσμένης σύνδεσης σε όποιον υπολογιστή θέλουν (φυσικά, από όπου θέλουν) και μάλιστα χωρίς την ύπαρξη του παραμικρού firewall. Αυτό σημαίνει ότι κάποιος κακόβουλος, θα μπορούσε να σπάσει εύκολα την προστασία και να δεί τα αρχεία σε κάποιον υπολογιστή του δικτύου αλλά και κάτι άλλο, πάλι σχετικό με τα δικαιώματα των εργαζομένων. Μπορούν να συνδεθούν σε οποιονδήποτε υπολογιστή και να δούν τι συμβαίνει. Τι κάνει ο εργαζόμενος, τι γράφει, με ποιον μπορεί να επικοινωνεί. Ακόμα και να πάρει κάποιο αρχείο (πχ να το στείλει με mail στον εαυτό του). Και όλα αυτά να θυμίσω πως μπορούν να τα κάνουν κι από το σπίτι τους οι έμπιστοι τεχνικοί…(δεν θα ήθελα να αναφερθώ στο ότι με κατάλληλες ρυθμίσεις μπορεί ακόμα και να ενεργοποιηθεί ένας υπολογιστής, πχ Σαββάτο μετά τα μεσάνυχτα που όλοι λείπουν) και στη συνέχεια να κλείσει.

Φανταστείτε το εξής. Είστε στη νέα σας δουλειά. Έχετε τον υπολογιστή σας και εργάζεστε. Κάποια στιγμή ανοίγετε και το skype για να μιλήσετε με τους φίλους σας. Επίσης, έχετε ανοικτό και ένα tab με το facebook για να χαζέψετε. Εκείνη τη στιγμή αποφασίζει το αφεντικό σας να σας κάνει έφοδο…Με τον τρόπο αυτό μπορεί να δει τι κάνεις…χωρίς να το ξέρεις καν. Και μάλιστα με λεπτομέρεια. Να παρακολουθήσει τη συζήτησή σου, πόση ώρα ασχολείσαι κτλ. Πώς σας φαίνεται; Προσωπικά με ανατριχιάζει…

Οι νέες τεχνολογίες υπάρχουν για να μας διευκολύνουν τη ζωή και το έχουν κάνει σε μεγάλο βαθμό. Πολλές εταιρείες έχουν πολλά να επωφεληθούν από την υιοθέτησή τους. Πρέπει όμως να γίνειται ορθολογική χρήση και με τήρηση κανόνων ασφαλείας (κυρίως για την ίδια την επιχείρηση!). Το κυριότερο από όλα όμως είναι να διασφαλίζονται τα δικαιώματα όλων των εργαζομένων. Να μην εργάζονται σε κλίμα τρομοκρατίας και ελέγχου και να μην έχουν ένα "αόρατο μάτι" το οποίο τους παρακολουθεί. Ποιος, άλλωστε, μπορεί να αποδώσει έτσι;

Οι εμφανείς διαφορές τους είναι πολύ λίγες για έναν απλό χρήστη. Αν το ψάξεις όμως σαν λειτουργικό, ίσως ανακαλύψεις κάποια πράγματα που είναι ενδιαφέροντα. Ένα από αυτά είναι το καταπληκτικό indexing του. Δεν είναι κάτι το νέο, καθώς υπάρχουν υλοποιήσεις και σε άλλα λειτουργικά, όμως είναι εξαιρετικά πρακτικό. Για παράδειγμα, αν βρίσκεστε μέσα στο φάκελο με τα τραγούδια σας και ψάχνετε κάποιο, πληκτρολογώντας το όνομά του πάνω δεξιά (έχει ειδικό πλαίσιο) αμέσως σας το εμφανίζει. Μπορείτε να ψάξετε για το όνομα ενός καλλιτέχνη και να βρείτε όλα τα αποτελέσματα που τον αφορούν. Όλα αυτά με βαθμό σχετικότητας. Κάτι άλλο που προκαλεί θετική εντύπωση, είναι η μπάρα διευθύνσεων, η οποία είναι clickable. Αν είστε στη διεύθυνση "Computer/C:/ProgramData/Kwstas", μπορείτε να πατήσετε πάνω στο "ProgramData" και αμέσως θα μεταφερθείτε εκεί. Μικρά, όχι ριζοσπαστικά, αλλά πολύ χρήσιμα χαρακτηριστικά.

Δεν υπάρχουν κάποια άλλα ξεχωριστά "καλούδια" δυστυχώς. Μόνο θέματα εμφάνισης και όχι λειτουργικότητας. Το περιβάλλον είναι πιο όμορφο καi καθαρό, τα εικονίδια είναι μεγάλα και γυαλιστερά (άραγε από πού να πήραν την ιδέα;) και τα εφφέ είναι πιο εντυπωσιακά. Επίσης υπάρχει η πλαϊνή μπάρα, η οποία έχει φανατικούς θαυμαστές αλλά και επικριτές ταυτόχρονα. Προσωπικά μου αρέσει και με βολεύει πολύ, παρόλο που μου τρώει μνήμη και επεξεργαστική ισχύ διαρκώς.

Και τώρα πάμε στα προβλήματα. Στις δυσλειτουργίες…ναι δυστυχώς υπάρχουν (κυρίως) κι αυτές. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να γίνει αλλιώς; Σε αυτό το σημείο αναφέρεται και ο τίτλος του άρθρου αυτού. Στην υπομονή που πρέπει να κάνεις όταν έχεις Vista…

Παλιότερα (πριν ενα χρόνο δηλαδή που κυκλοφόρησαν) έπρεπε να κάνεις υπομονή γιατι δεν υπήρχαν οι απαραίτητοι drivers. Κάποιες συσκευές έμεναν στην άκρη και περίμενες μάταια να κυκλοφορήσει το patch για την υποστήριξή τους. Πιο μετά, αν τολμούσες να τα χρησιμοποιήσεις, έπρεπε να κάνεις υπομονή για τα πολλαπλά προβλήματα που υπήρχαν, προερχόμενα κυρίως από ασυμβατότητες. Τώρα, πρέπει να κάνεις υπομονή μέχρι να ωριμάσουν…να σιγοψηθούν αργά αργά…

Η καθημερινότητα με τα Vista δεν είναι άσχημη. Άλλωστε δεν διαφέρουν υπερβολικά από τα XP. Όμως προσωπικά, τόσες μπλέ οθόνες δεν είχα ξαναδεί. Τουλάχιστον 15 φορές μέχρι τώρα. Σε ένα λειτουργικό που σχεδόν (ειρωνία) διαφήμιζε οτι δεν θα έχει τέτοια προβλήματα (στο report μάλιστα μετά το restart βγάζει ως όνομα του προβλήματος "Blue Screen"!!!). Αυτό είναι απογοητευτικό. το χειρότερο όμως είναι οτι σύντομα και αυτή η έκδοση θα είναι παλιά. Θα κυκλοφορήσουν τα Windows 7, πιθανόν το 2010. Το γεγονός αυτό σε κάνει να νιώθεις ότι μάταια προσπαθείς να συνηθίσεις ένα λειτουργικό το οποίο θα αποσυρθεί. Γενικά, τα Vista εκπέμπουν μια αίσθηση "πειράματος". Σαν να μήν ήταν έτοιμα (να θυμίσω πως μερικά απο τα χαρακτηριστικά τους, με βασικότερο το πολυσυζητημένο WinFS "κόπηκαν" στην παραγωγή) και βγήκαν μόνο από υποχρέωση, επειδή για καιρό δεν είχε βγεί νέα έκδοση.

Πλέον σήμερα είναι δύσκολο να πάρεις νέο υπολογιστή και να μην πάρεις τα νέα Windows. Και ακόμη πιο δύσκολο να προσπαθήσεις να χρησιμοποιήσεις XP αρνούμενος να αποχωριστείς το παλιό αγαπημένο και σταθερό σου desktop. Οι drivers έχουν αρχίσει και είναι μονόπλευροι, οπότε πριν το format σιγουρευτείτε για τη συμβατότητα του υλικού σας με το λειτουργικό σας. Αλλιώς, ίσως αναγκαστείτε να ξανακάνετε format. Φίλοι χρήστες, υπομονή. Έχουμε συνηθίσει άλλωστε. Θα ήταν πολύ όμορφα να μπορούσαμε απλά να κάνουμε τη δουλειά μας με ένα λειτουργικό συστημα, απόλυτα σταθερό και ασφαλές, πάνω στο οποίο θα χτίζαμε τα πάντα. Όμως κάτι τέτοιο είναι μακρινό ακόμη. Ποτέ δεν ξέρεις όμως…υπομονή…

Πάρτε μια γεύση από αυτά που έρχονται!

Θυμάμαι ακόμη τα πρώτα παιχνίδια στον υπολογιστή αυτό. Το καλύτερό μου ήταν το “Kick Off 2“, θρυλικό παιχνίδι τότε με πολλούς υποστηρικτές! Εκτός από αυτό, υπήρχαν και πολλά άλλα που μου τραβήξαν την προσοχή, όπως το “The Barbarian“, “Gobliiins“, “Nebulus” και “Lemmings“. A! Και το “Stunt Car Racer“! Απίστευτο για την εποχή του! Πολλά από αυτά μπορείτε να τα βρείτε ακόμη, χάρη στον εξομοιωτή MAME, που σίγουρα όλοι σας θα έχετε ακούσει και ίσως να έχετε 2-3 χιλιάδες παιχνίδια του σε κάποιο CD.

Αργότερα, το ’91 απέκτησα το πρώτο μου “ηλεκτρονικό“. Μέχρι τότε έπαιζα με τους φίλους μου, με Nintendo GameBoy, Nintendo NES και Nintendo SuperNES. Θρυλικά μηχανήματα. Ήταν ένα από αυτά τα “ημιτασιόν” που πουλάνε ακόμη και σήμερα. Είχε σε κασέττες (άλλη εποχή τότε) μαζεμένα πολλά παιχνίδια και μπορούσες να βρείς πάμφθηνα πολλά άλλα! Κάποια στιγμή, ήρθε στα χέρια μου όμως ένα SEGA Master System (χριστουγεννιάτικο δώρο από τη δουλειά του πατέρα μου). Το αντάλλαξα με ένα SEGA Mega Drive. Δεν χρειάζεται να σας περιγράψω τι έκανα μετά το σχολείο, ούτε τι έκανα ολόκληρο το καλοκαίρι για τα επόμενα…αρκετά χρόνια. Πλειάδες παιχνιδιών πέρασαν από τα χέρια μου και ο ύπνος μου μετατράπηκε σε αναγκαίο κακό…

Αναφέρω μερικές από τις “παλιές μου αγάπες”: Super Mario Bross (όλα μα όλα μα όλα…), Sonic The Hedgehog (όλα επίσης!), NBA Live, FIFA Soccer, Street Fighter 2, NBA Jam, Mortal Combat και πολλά άλλα (θέλετε να συνεχίσω;). Τότε, ότι έπιανα στα χέρια μου ήθελα να το τερματίσω. Θυμάμαι πως σημείωνα σε λίστα όλα όσα τερμάτιζα (την έχασα νομίζω).

Όπως καταλαβαίνετε δεν ήμουν μόνος. Πολλά παιδιά της ηλικίας μου (όπως και τώρα, με τη διαφορά οτι ξεκινούν από πολύ μικρότερα το gaming) κάναν το ίδιο. Μαζευόμασταν μάλιστα όλοι μαζί μερικές φορές και παίζαμε εναλλάξ κάποια πίστα Super Mario ή πρωταθλήματα NBA Jam. Στο σχολείο αναλόγως με την κονσόλα που είχαμε ο καθένας χωριζόμασταν σε ομάδες και συζητούσαμε για αυτά. Μερικές φορές ανταλλάσαμε παιχνίδια. Με τον ξάδερφό μου καθόμασταν καθημερινά και παίζαμε στο NES του μέχρι να μας διώξει κάποιος για να μην “χαλάσουμε τα μάτια μας”. Σκηνές και καταστάσεις που θυμάμαι και συγκινούμαι…

Αργότερα όταν μεγάλωσα, έκανα ένα μικρό (και αναγκαστικό) διάλλειμα από όλα αυτά. Ήρθαν οι πανελλήνιες, οι υποχρεώσεις κτλ κτλ. Όταν όμως αυτά τελειώσαν, το κακό επανήλθε. Φοβάμαι πως δεν θα φύγει ποτέ το “μικρόβιο” και ίσως δεν προσπαθήσω ποτέ να το διώξω. Φυσικά δεν προλαβαίνω ακόμα να ασχολούμαι με όλα αυτά, όμως θα σας εκμυστηρευτώ κάτι…μερικά βράδια όταν όλοι κοιμούνται, το PC μου προσφέρει ταξίδια στο χρόνο. Όπως τότε…που ήμουν πιτσιρίκι. Μπορεί να μην έχω κασέττα και χειριστήριο, αλλά η αίσθηση είναι ίδια (ίσως λίγο πιο “άγευστη” αλλά το δέχομαι) και από το πληκτρολόγιό μου!

Super Mario Bross 3. Ίσως το καλύτερο game που βγήκε ποτέ.

Με αφορμή όλα τα παραπάνω, θα ήθελα να αναφέρω πως υπάρχει μια σελίδα με συγκεντρωμένα τα καλύτερα video games όλων των εποχών, χωρισμένα σε κατηγορίες και πηγές. Δείτε την οπωσδήποτε αν είστε “παλιοί” ενώ αν είστε “νέοι” ενημερωθείτε. Τα πιο πολλά καλά δείγματα videogames ανήκουν στο παρελθόν. Κατά κάποιο τρόπο συμφωνώ με τις λίστες αυτές. Προσωπική μου όμως εκτίμηση είναι πως το videogame που αξίζει τον τίτλο είναι αυτό που βλέπετε στο παραπάνω video. Καλό gaming!

Το συγκεκριμένο μέρος είναι κατάλληλο για να συγκρίνεις τις τιμές καθώς μπορείς να βρείς τα κορυφαία καταστήματα υπολογιστών και τεχνολογίας μαζεμένα. Οπότε με μια βόλτα τα βλέπεις όλα, τα συγκρίνεις, πίνεις ένα καφέ και…επίθεση! Έτσι και κάναμε.

Κάθε φορά που μπαίνω σε ένα κατάστημα πληροφορικής έχω τον ίδιο φόβο. Επειδή γνωρίζω μερικά πράγματα φοβάμαι μήπως  άθελά μου φανώ προσβλητικός ή ανταγωνιστικός. Αυτό όμως συμβαίνει με όλους. Μάλλον η καλύτερη λύση είναι να το παίζεις εντελώς άσχετος. Βέβαια εκεί μπορεί να σε "οδηγήσουν" στην παγίδα τους, δηλαδή στο ξε-stock-άρισμα. Θα σου φορτώσουν εύκολα κάτι παρωχυμένο για να φύγει από το ράφι. Ίσως τελικά πρέπει να είσαι ουδέτερος. Να δείξεις ότι ξέρεις τι ζητάς, αλλά θέλεις και τη γνώμη τους. Κάπως έτσι κινηθήκαμε.

Το laptop στο οποίο στοχεύαμε θέλαμε να έχει συγκεκριμένες προδιαγραφές. Μία απο αυτές ήταν η ανάλυση της οθόνης του. Θέλαμε να βρούμε έναν φορητό με μικρό μέγεθος (15,4" οθόνη) αλλά ανάλυση μεγαλύτερη από τη συνηθισμένη (δηλαδή την 1280×800). Σε ένα από τα πιο γνωστά καταστήματα πληροφορικής, ρωτήσαμε έναν πωλητή για αυτό που θέλαμε. Η απάντηση ήταν οτι κανένας κατασκευαστής δεν βγάζει ανάλυση μεγαλύτερη από αυτή σε 15,4" και οτι θα έπρεπε να πάμε σε 17" και πάνω. Αυτό φυσικά ανέβαζε την τιμή…

Κάτι με "έτρωγε" όμως εμένα. Θυμόμουν οτι δεν ίσχυε κάτι τετοιο. Και φυσικά ήρθε η επιβεβαίωση… Dell Inspiron 1525 με ανάλυση 1440×900, Toshiba Tecra S5-13D με ανάλυση 1680×1050 και Lenovo ThinkPad T61p με ανάλυση 1900×1200, όλα τους με οθόνες 15,4", είναι μερικά μόνο από τα μοντέλα που επιβεβαιώνουν τα λεγόμενά μου. Με μεγάλες έως πολύ μεγάλες αναλύσεις. Μερικά υπήρχαν και στο εν λόγω κατάστημα και ο πωλητής (εκπαιδευμένος πάνω στη δουλειά του καθώς αυτή είναι η πολιτική του καταστήματος για την "σωστή" εξυπηρέτηση των πελατών) δεν γνώριζε, δεν ήθελε να γνωρίζει ή σκόπιμα απέκρυψε (;). Σίγουρα όμως μας παραπληροφόρησε. Και άν εμπιστευόμασταν απλώς το λόγο του δεν θα μαθαίναμε ποτέ την αλήθεια.

Το ίδιο συνέβει πριν ένα μήνα και με πωλήτρια σε γνωστό κατάστημα τηλεπικοινωνιών που είχα πάει για αγορά ασύρματης κάρτας cosmote για internet. Εξαρχής γνώριζα τι ακριβώς ήθελα και είχα ήδη ενημερωθεί για τα χαρακτηριστικά της προσφοράς που με ενδιέφερε. Όμως στο κατάστημα ρώτησα για αναλυτική περιγραφή. Μία από τις προσφερόμενες από το "πακέτο" υπηρεσίες ήταν η δωρεαν αποστολή μέχρι και 20 sms ανά μήνα. Η πωλήτρια μου είπε πως δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Φυσικά έκανε λάθος κι αυτή.

Το κοινό και των δύο (έχω πετύχει πολλές περιπτώσεις τέτοιες όπως και τρανές εξαιρέσεις) πωλητών ήταν η "απόλυτη" σιγουριά τους στις απαντήσεις και η παραπλάνηση (άθελά τους ή μή) του πελάτη. Στην πρώτη περίπτωση πιθανόν με σκοπό το κέρδος, στην δεύτερη με απόλυτη άγνοια η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε απομάκρυνση του πελάτη.

Δύσκολα τα πράγματα για όσους δεν ξέρουν ή δεν μελετούν προσεκτικά πριν προχωρήσουν σε κάποια αγορά. Υπάρχουν καλοί πωλητές που σε βοηθούν και πραγματικά σου λύνουν τα χέρια. Όμως υπάρχουν και κάποιοι που δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Σίγουρα όμως κανείς τους (ούτε εμείς ως πελάτες, που επαναλαμβάνω πως "δεν έχουμε πάντα δίκιο") δεν θα πρέπει να είναι απόλυτος για κάτι πρωτού το επιβεβαιώσει.

Δείτε εδώ μερικές από τις αλλαγές σημάτων γνωστών (και μεγάλων) ονομάτων από το διεθνή χώρο. Επίσης (thanks to him), διαβάστε εδώ για την εξέλιξη των web sites στα χρόνια και θυμηθείτε πώς ήταν το internet πριν περίπου μια δεκαετία.

Το γνωστό μας "μήλο".

Με το νέο ακαδημαϊκό project που υλοποιήθηκε από το Τμήμα Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστημάτων, του Πανεπιστημίου Αιγαίου στη Σύρο, μπορείτε από μόνοι σας να ενημερωθείτε για την πορεία του πλοίου που σας ενδιαφέρει. Πρόκεται για μια έξυπνη υλοποίηση που βασίζεται στη τεχνολογία AIS (Automatic Identification System). Από το Δεκέμβριο του 2004, ο Διεθνής Οργανισμός Ναυτιλίας (ΙΜΟ), απαιτεί από όλα τα σκάφη άνω των 299 GT (Gross Tonnage – εκτόπισμα) να φέρουν συσκευή AIS, η οποία μεταδίδει περιοδικά τη θέση τους, την ταχύτητα και την πορεία τους, καθώς και ορισμένες στατικές πληροφορίες, όπως το όνομα του σκάφους, τις διαστάσεις και λεπτομέρειες σχετικές με το τρέχον ταξιδι. Έτσι λοιπόν με τη χρήση της δωρεάν υπήρεσίας Google Maps και το δέκτη GPS (Global Positioning System) που περιλαμβάνεται στο σύστημα, μπορούν να υπολογίζουν σε πραγματικό χρόνο την ακριβή θέση ενός πλοίου. Για περισσότερες πληροφορίες για το πως λειτουργεί αυτή η τεχνολογία και πως χρησιμοποιείται μπορείτε να δείτε  εδώ, εδώ κι εδώ.

Μπορείτε να δείτε την εφαρμογή σε πλήρη λειτουργία εδώ. Σας δίνεται η επιλογή να διαλέξετε εσείς τους τύπους των πλοίων που θέλετε, τα λιμάνια που σας ενδιαφέρουν ή και συγκεκριμένα ονόματα πλοίων και έτσι να προσαρμόσετε την εφαρμογή στις προσωπικές σας προτιμήσεις. Αν κάνετε zoom σε ένα μεγάλο λιμάνι θα δείτε πολλά ακόμη πλοία που δεν φαίνονται αρχικά, επειδή είναι μαζεμένα. Επίσης, μπορείτε να επιλέξετε ένα σήμα και αμέσως θα σας δοθούν όλες οι διαθέσιμες πληροφορίες για το πλοίο αυτό. Ψάξτε το, είναι πολύ ενδιαφέρον και πιθανόν χρήσιμο.

Το βασικό περιβάλλον χειρισμού της εφαρμογής

Τώρα πια, ξέρετε πότε θα φτάσει το παιδί σας στη Ρόδο για πενταήμερη!

Από τις προηγούμενες δημοτικές εκλογές (2006) όλοι οι υποψήφιοι δήμαρχοι που ήταν στην εξουσία αποφάσισαν να παίξουν το "χαρτί" της ανακύκλωσης. Έτσι λοιπόν, γέμισαν τους δήμους με τους γνωστούς μας πράσινους κάδους και μας έδωσαν ειδικές σακκούλες για να μαζεύουμε εκεί τα ανακυκλώσιμα υλικά. Πολύ καλή η σκέψη, όπως και η κίνηση. Όμως για να λειτουργήσει κάτι τέτοιο σωστά πρέπει να έχεις και τα σωστά θεμέλια. Τι εννοώ; Για μια πόλη όπως η Αθήνα χρειάζονται τουλάχιστον 5 μονάδες μεταποίησης ανακυκλωσίμων (σύμφωνα με τον πρόεδρο των εργαζομένων στη χωματερή), ενώ λειτουργούν μόνο οι 2. Επίσης, πολλοί ασυνείδητοι πετούν τα σκουπίδια τους εκεί με αποτέλεσμα να αναγκαστούν οι δήμοι να οδηγήσουν όλο το περιεχόμενο μαζί με τα υπόλοιπα…στη χωματερή. Τα θεμέλια λοιπόν δεν είναι ισχυρά. Δεν υπάρχει ούτε σωστή προετοιμασία, ούτε συνείδηση υπευθυνότητας απέναντι στο περιβάλλον και τους συνανθρώπους μας. Ευτυχώς, ακόμη κι έτσι, γίνεται κάποια υποτιπώδης προσπάθεια για ανακύκλωση.

Ας μην ξαναδούμε τέτοιες εικόνες.

Τι γίνεται όμως με τα υπόλοιπα υλικά; Τι γίνεται με τα ηλεκτρονικά απόβλητα, τα Απόβλητα Ηλεκτρικού και Ηλεκτρονικού Εξοπλισμού (Α.Η.Η.Ε.); ¹Οι υπολογιστές, τα περιφερειακά τους (οθόνες, εκτυπωτές κ.λπ.) και γενικότερα τα ηλεκτρονικά είδη περιέχουν εκατοντάδες υλικά και ουσίες που μπορούν, υπό ορισμένες συνθήκες, να καταστούν ιδιαίτερα επικίνδυνες και επιβλαβείς τόσο για το περιβάλλον όσο και για τον άνθρωπο. Τέτοια υλικά είναι διάφορα βαρέα μέταλλα, όπως ο μόλυβδος, το κάδμιο, ο υδράργυρος, το χρώμιο, το βάριο, το αντιμόνιο, ορισμένα είδη μη βιοδιασπώμενων πλαστικών και πολλά άλλα. Οι παραπάνω ουσίες υπάρχουν σε υπολογίσιμες ποσότητες στις μπαταρίες των υπολογιστών, στους καθοδικούς σωλήνες των οθονών, στα ηλεκτρονικά κυκλώματα, στους πυκνωτές, στα δοχεία μελάνης (cartridges) και στα toners των εκτυπωτών, στα διάφορα πλαστικά μέρη των συσκευών και αλλού. Κάτω από ειδικές καταστάσεις, όπως είναι λ.χ. η καύση του πλαστικού του υπολογιστή ή η μη υγειονομική ταφή ενός εξαρτήματος, κάποιες από τις ουσίες αυτές μπορεί να απελευθερωθούν στη φύση και να μολύνουν τον αέρα, το έδαφος και τους υδάτινους πόρους. Ενδεικτικά, μία οθόνη υπολογιστή περιέχει από ένα έως και τρία κιλά μόλυβδου, ποσότητα που αρκεί για να μολύνει μια μικρή λίμνη. Τα ίδια ισχύουν και για άλλα βαρέα μέταλλα, τα οποία λόγω τοξικότητας εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους όχι μόνο για το περιβάλλον αλλά και για την υγεία. Διαβάστε περισσότερα εδώ.

 Πριν μερικά χρόνια είχα μια καμένη οθόνη. Δεν μπορούσα να αποδεχτώ να την πετάξω στα σκουπίδια (το έχω δει πολλές φορές να γίνεται αυτό) και έτσι αποφάσισα να βρω μια εταιρεία που θα την πάρει για ανακύκλωση. Έψαξα πάρα πολύ αλλά τίποτα. Πήρα τηλέφωνο στον δήμο και η απάντηση που πήρα ήταν οτι "υπήρχε ένα πιλοτικό πρόγραμμα που κράτησε 2 μήνες αλλά σταμάτησε λόγω μη συμμετοχής". Μήπως δεν ανακοινώθηκε κάν..; Μετά από πολλά τηλεφωνήματα κάποιος μου είπε "πάρε την οθόνη σου και πέτα τη στα σκουπίδια. Αφού ακόμη και για ανακύκλωση να την πας, αυτοί θα την πετάξουν!". Μπράβο σε όλους…(τελικά την οθόνη την πήρε μετά απο πολύ καιρό ο κλασσικός παλιατζής).

Σήμερα, 2-3 χρόνια μετά, σκέφτηκα να δω πως είναι η κατάσταση πλέον. Αρχίζει και συζητιέται άλλωστε ο ρόλος της ανακύκλωσης στη ζωή μας, κοιτάμε για οικολογικά αυτοκίνητα, για οικολογικούς υπολογιστές και ψάχνουμε τρόπους μείωσης της κατανάλωσης στο ρεύμα, στο πετρέλαιο, τη βενζίνη και σε κάθε τι αναλώσιμο (σε όλα τα φθηνά δηλαδή ). Τι κάνουμε όμως με τους παλιούς μας υπολογιστές; Τους παίρνει πάλι ο παλιατζής..;

Κέντρο περισυλλογής και μεταποίησης Α.Η.Η.Ε. (που αλλού) στο εξωτερικό

Υπάρχουν οι οργανώσεις Ecorec, Ecocity και Electrocycle οι οποίες αναλαμβάνουν να μεσολαβήσουν ώστε να μπορέσουν μεγάλες εταιρείες και δήμοι να οργανώσουν κάποιο αποδοτικό πρόγραμμα ανακύκλωσης. Σίγουρα υπάρχουν και άλλες, μικρότερες ή μεγαλύτερες. Το πρόβλημα παραμένει στο πως μπορεί ο κάθε πολίτης να ανακυκλώσει μια συσκευή (κινητό, οθόνη, υπολογιστής, εκτυπωτής κλπ) αυτόβουλα. Δυστυχώς δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα, ειδικά αν δεν ξέρει πως να ψάξει. Στον δήμο που μένω, μέσα από έρευνα που έκανα στο site της Ελληνικής Εταιρείας Ανακύκλωσης (Ecorec) ανακάλυψα οτι μπορείς να πας τις συσκευές σου γκαράζ του δήμου! Δηλαδή για ακόμη μια φορά, κάτι τόσο σημαντικό το αφήσαν κρυμμένο, προφανώς για να μην αναγκαστούν να ασχοληθούν γι’ αυτό. Δείτε εδώ μια λίστα για το πού μπορείτε να βρείτε το σημείο ανακύκλωσης ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών στο δήμο σας.

Πάμε όλοι μαζί!

__________

¹Απόσπασμα από το Go-Online.Gr.

Αρχικά θα πρέπει να ακολουθήσετε μέσω του κινητού σας όλα τα βήματα που περιγράφονται εδώ με πολύ προσοχή ώστε να ενεργοποιήσετε και να ρυθμίσετε σωστά το Non Stop! Αφού γίνουν όλα αυτά, περνάμε στη συνέχεια στη διασύνδεση του κινητού με τον υπολογιστή και τον τρόπο που μπορεί αυτό να χρησιμοποιηθεί.

Θα πρέπει να διαθέτετε τα ακόλουθα. Καλώδιο USB ή Bluetooth adaptor ή Infrared adaptor και κινητό με δυνατότητες gprs σύνδεσης τουλάχιστον. Εφόσον έχετε κάτι από αυτά και τα έχετε εγκαταστήσει επιτυχώς, θα πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος να αξιοποιηθεί το modem του κινητού σας. Αν το υποστηρίζει το πρόγραμμα που σας έδωσαν με το κινητό ή με τον adaptor σας όλα καλά. Αν δεν υποστηρίζεται το modem από αυτά τότε θα πρέπει να βρεθεί άλλη λύση. Η Ericsson δίνει δωρεάν το "Sony Ericsson PC Suite" (κατεβάστε το από εδώ) το οποίο καλύπτει όλες τις ανάγκες ενός χρήστη ομώνυμου κινητού. Ανάλογες σουίτες υπάρχουν και στις υπόλοιπες εταιρείες.

Ακολουθώντας τον οδηγό (και εφόσον έχετε συνδέσει με την ανάλογη συνδεσμολογία το κινητό σας) θα πρέπει να δώσετε τις ακόλουθες ρυθμίσεις:

APN (ή default gateway): gwap.b-online.gr

Username: wap

Password: wap

Connection Type: GPRS ή 3G (καλύτερα αν έχετε)

Αφού όλα γίνουν σωστά θα παρατηρήσετε οτι η σύνδεση αυτή εμφανίζετε ως κανονική σύνδεση internet και μπορείτε να την χρησιμοποιήσετε. Συνδεθείτε!

Στην φάση αυτή δεν μπορείτε ακόμη να δείτε ιστοσελίδες. Αν συμβαίνει αυτό (θα συμβεί) χρειάζεται να ρυθμίσετε από τις επιλογές του περιηγητή (browser) σας τον τρόπο με τον οποίο συνδέεται στο internet αυτός. Βρείτε και ρυθμίστε τον HTML Proxy Server σε 192.168.200.10 σε Port 9401. Αυτό ήταν!

Τώρα μπορείτε να χαρείτε φθηνό internet (και γρήγορο αν διαθέτετε 3G κινητό). Προσοχή, να ανανεώνετε κάθε μήνα γιατί δεν θα ειδοποιηθείτε γι’αυτό άμεσα. Σημειώστε κάπου την ημερομηνία ανανέωσης. Καλύτερα να κάνετε τη διαδικασία με χρήση καρτοκινητού ώστε να αποφύγετε τα χειρότερα. Δώστε προσοχή στην προσεκτική ρύθμιση όλων των παραμέτρων, ειδικά του κινητού (από το προηγούμεο post που αναφέρω παραπάνω).

Λεπτομέρειες σχετικά με τις δυνατότητες της σύνδεσης αυτής θα σας δώσω αφού πρώτα δοκιμάσω σε υπολογιστή απομακρυσμένο. Πληροφορίες μου λένε ότι πιθανόν να μην μπορείτε να κατεβάσετε αρχείο μεγαλύτερο του 1MB. Επίσης ξεχάστε το Youtube και γενικά κάθε είδους streaming υπηρεσία καθώς ενδέχετε να χρεώνονται αλλιώς. Τέλος, δύσκολα θα χρησιμοποιήσετε κάποιον instant messenger, αλλά είναι πιθανό να γίνει. Σημασία έχει οτι έχετε μια σύνδεση στα επίπεδα του 56 Kbps, όπως αυτές που είχαμε παλιά και μερικοί έχουν ακόμα. Σίγουρα αυτός ο τρόπος δεν μπορεί να υποκαταστήσει πλήρως μια κανονική (ειδικά δε μια ευρυζωνική) σύνδεση στο internet, αλλα ίσως μπορεί να βοηθήσει κάποιον που χρειάζεται κάποιες φορές το διαδίκτυο αλλά δεν έχει σταθερό τηλέφωνο στο σπίτι του.

Σε κάθε περίπτωση δεν φέρω ευθύνη για οποιαδήποτε αποτυχία του εγχειρήματος που μπορεί να οδηγήσει σε χρεώσεις πέραν του επιθυμητού. Τα παραπάνω αποτελούν υποδείξεις και όχι επίσημες οδηγίες. Προτιμότερο είναι να κάνετε την πρώτη δοκιμή σας με κάρτα.

Καλή επιτυχία!